zondag 5 november 2017

Nieuw leven...

Voor de tweede keer op enkele maanden tijd
 mochten wij nieuw leven
verwelkomen in onze familie.


Vorige week zondag werd Klaas geboren.
Na Rosalie en Juliette komt er nu een jongetje
de clan versterken.


De huispoezen kregen al een prominente plek op het
geboortekaartje en ten huize worden de poezenneuzen
overal tussen gestoken.   


Het is hun manier om kennis te maken met de grote
verandering in hun anders zo rustige poezenbestaan.


Fluffers en Meneerke, zet jullie maar schrap
want vanaf nu is Klaas de baas!
Groetjes Liliane

zondag 29 oktober 2017

Goede voornemens....

Goede voornemens.
De meeste mensen maken ze met nieuwjaar, ik maak
ze nu het jaar teneinde loopt -:) !


Quilten en patchwork zijn mijn passie. Iets meer patchen,
iets minder quilten. Het gevolg daarvan is dat de stapel tops
best wel groot begint te worden. Dus heb ik me voorgenomen

om voor het einde van het jaar nog een aantal tops om te
zetten in afgewerkte quilts.


Zoals jullie zien ben ik met een kleintje begonnen, dat geeft
moed om de volgende vast te pakken. Het is een six pointed star
quiltje. De top was klaar in februari 2015.


Bij de keuze van de stofjes heb ik me laten inspireren
door het kleurenpalet van dit oude schommelpaardje.


Wie mijn blog al langer leest zal zich het blogje over dit
schommelpaard nog wel herinneren. Aan de hand van

een sticker op het paardje heb ik toen wat opzoekwerk gedaan 
op het internet. Wat ik toen hierover gevonden heb kan je
lezen bij "Dag 637" van 11 februari 2015.


Het volgende project wat ik graag wil afwerken is deze
hexagontop. Het boek heeft niets met de top te maken maar
ik vond de combinatie mooi voor een foto op Instagram.
(Je kan me ook volgen op Instagram)


Tijdens onze quiltweek aan zee heb ik de quilt al op de randstof
geappliqueerd. 


Daarna heb ik ze gedubbeld en de eerste quiltsteekjes zijn
ondertussen gemaakt. 


Onze quiltweek aan zee was op alle vlakken een toppertje.
Het weer was prachtig en heeft ervoor gezorgd dat meer dan
de helft van "het werk" dat ik meegenomen had onaangeroerd
mee teruggegaan is.


Omdat we ondertussen allemaal kleinkinderen hebben wordt er
tegenwoordig ook voor deze doelgroep gewerkt.
Hier een speeldeken die MJ voor haar kleinzoontjes gemaakt
heeft. Een twaalftal van deze schattige borduurwerkjes vonden
een plekje tussen verschillende ruitenstofjes. 


Hier in een hoekje ligt de prachtige quilted diamonds van A.
Een heel gepriegel deze kleine blokjes maar het resultaat is
erg mooi!!


Hier is mijn plekje van de tafel. Dit stapeltje blokken kan weer
aan de grotere top gezet worden.


Omdat het zo mooi weer was zijn we ook een dagje naar Brugge
geweest. 


Kijk maar eens hoe lang de rij wachtenden bij de ijsjeswagen was!
Neen, hier gaan we niet aanschuiven. We zijn tenslotte met
een missie naar Brugge afgezakt. We zijn op zoek naar Gobelin,
een mooie quiltwinkel in de Langestraat. Na ons bezoek aan
de quiltwinkel springen we ook nog even binnen bij de kringwinkel
die iets verderop in de straat ligt.


Met deze mooie buit verlaten we de Langestraat en
slenteren we nog wat verder door de straten van Brugge.


Ondertussen zijn we alweer een weekje terug thuis
 en het gewone leventje herneemt zijn gangetje.
 Deze week is het hier herfstvakantie. Het zal dus
morgen een Juliette+ (Rosalie)dagje zijn. 
Fijn om Rosalie nog eens op maandag hier te hebben
want dat heb ik echt wel gemist!!
Fijne week allemaal en tot een volgende keer!
Groetjes Liliane

vrijdag 13 oktober 2017

The week after...

Omdat we beiden (mijn man nu en ik begin volgend jaar) onze
60ste jaarring hebben gehaald/gaan halen wilden we dit graag
met een mooi feestje vieren. Net voordat we op vakantie vertrokken
hadden we onze uitnodigingen verstuurd. Eenmaal terug thuis hadden
we nog twee weken de tijd om alles in orde te maken voor ons feest.


"Zoals het klokje thuis tikt tikt het nergens"
Dit spreekwoord in gedachten beslisten we om thuis te
feesten. Ik vond het een ideale gelegenheid om ook eens
wat van mijn quilts te laten zien. Maar zoals altijd waren er
weer té veel plannen en té weinig tijd. Hier heb ik gebruik
gemaakt van het keukenraam om enkele van mijn Sampler-
blokken (en een antiek quiltblok) te tonen.


Hier een hoekje met enkele opgerolde miniquiltjes.


Omdat onze Rode Duivels zaterdagavond moesten spelen
konden we niet anders dan te laten zien dat we supporters zijn!!
Dit zijn de enige foto's die ik gemaakt heb van mijn eigen
mini tentoonstelling. Door de drukte vergeet je je camera
vast te pakken!


De day after is het genieten van alle lieve kaartjes, wensen en cadeaus.


Na enkele dagen flink te hebben opgeruimd is alles nu weer
zoals het was. De bloemen en kaartjes zijn zo mooi dat ze
nog een tijdje mogen blijven staan!


Nu de vakantie en het feest achter de rug zijn kan ik me beginnen
concentreren op de volgende activiteit nl. onze quiltweek aan zee.
Een jaarlijkse traditie die we graag in ere houden. Een ganse week
is een zee van tijd aan het zeetje om aan onze quilts te werken.
Wat zou ik dit jaar eens meenemen?
Mijn herinneringsquilt aan onze reis naar Namibië zou wel
mee mogen gaan. Acht blokken zijn klaar. Nog acht te gaan.


Ik zou mijn Lone Star quiltproject kunnen meenemen.
Zoals ik al eens eerder verteld heb wil ik voor alle leden
van mijn gezin een persoonlijke quilt maken. Dit is de
laatste persoonlijke quilt die nog gepatcht moet worden.


Door de stofkeuze wordt dit een Lone Star met een Amerikaanse uitstraling.
Nog véél werk aan de winkel bij dit megaproject!!


Of ik zou het mandje met deze blokken kunnen meenemen.
Dit is het Arbor Window quiltpatroon. 


Het kleurenpalet van deze quilt is ecru/grijs/blauw en taupe.
Het is een patroon uit een nummer van Quiltmania.
Op Pinterest heb ik een quilt gezien met hetzelfde blok
maar met een kleine variatie die ik erg leuk vind.
Het blijft dus nog wat verder puzzelen en zoeken
met dit patroon.


Dit is echt zo'n vergeten quiltproject.
Ooit gestart toen mijn dochter als vijfjarige
naar balletles ging. Met de balletlessen heeft het altijd
prima gegaan, met het quiltproject daarentegen......
Enkele maanden geleden stuurde ik haar via WhatsApp
deze foto door. "Oh ja, deze herinner ik me nog! Ik wil zondag
het eindresultaat wel eens bekijken" stuurde ze me terug.
Euh, er is nog helemaal geen eindresultaat!!


Alle blokken worden weer eens uit de doos gehaald en bekeken.
Ohlala, die stofjes!! Maar toch vind ik dat de blokken leuk gemaakt
zijn.


Zal ik nu dan toch maar eens eindelijk voor dat eindresultaat gaan?


De eerste blokken zijn ondertussen vastgemaakt op de
ondergrondstof.


Stel je voor , deze blokken hebben meer dan 25 jaar in
een doos gelegen. Het is nu of nooit voor deze quilt.
Voor mijn eigen kroost is het te laat maar met mijn
kleinkinderen kan ik het Engelse alfabet nog inoefenen
aan de hand van deze leuke blokjes -:))


Over kleinkinderen gesproken...
Als onze quiltweek aan zee erop zit dan beginnen we
aan een nieuwe oppasperiode op maandag.
Dit allerliefste pluizenbolletje Juliette is helemaal
klaar om naar Opi en Omi te komen. Van de week
was ze een namiddagje hier om al eens te oefenen.
Voorlopig heeft ze het rijk hier nog alleen. Vanaf januari
volgend jaar zal ze onze aandacht moeten delen met
ons derde kleinkindje dat over enkele weken geboren
zal worden.  Er breken weer spannende dagen aan!!
Fijn weekend en tot een volgende keer!
Groetjes Liliane

donderdag 28 september 2017

Namibië: Chobe National Park en de Victoria watervallen...

De volgende morgen staan we weer vroeg op voor een sunrise game drive.
We nemen zelfs niet de tijd om te ontbijten. Op tijd aan de gate zijn is de
boodschap want in een snel tempo komt de ene na de andere safaritruck
aangereden. De rij wachtenden wordt behoorlijk lang.


Kijk eens achter de hoenders. Daar komt warempel een honingdas
voorbij gewandeld. Dit is echt een meevaller want ze zijn vooral 's nachts
actief. De honingdas staat bekend om het feit dat hij graag bijennesten
plundert. Hiervoor werkt hij samen met de honingwijzer (vogel).
Op zijn strooptochten gaat hij voor niets of niemand aan de kant.
Wanneer de honingdas door een giftige slang gebeten wordt ligt
hij een paar uur in coma om nadien te ontwaken en verder te gaan
alsof er niets gebeurd is. De Jean-Claude van Damme onder de dieren!


Bij de waterpoel is het een drukte van belang. Ganse kuddes olifanten
komen er drinken.


We hebben al zoveel olifanten gezien tijdens deze reis maar vervelen
doen ze nog steeds niet. Je kan er naar blijven kijken.
Kijk hoe schattig deze kleine Dumbo is!


Ze zijn enorm behendig met hun slurf en kunnen zelfs het kleinste
grassprietje uittrekken 


Zò dichtbij hoeft hij voor mij nu ook weer niet te komen.
We kunnen hem bij wijze van spreken zo aanraken!


Deze groep heeft er flink de pas in. Het blijft spannend als je in een open
truck zit en er komt zo'n bende kolossen aangestoven. Ik ben toch altijd weer
opgelucht als ze de truck ongeïnteresseerd links laten liggen.


Halverwege de game drive houden we halt voor een tasje thee
en een droge koek. De zon is pas op en de temperaturen zijn alweer
aangenaam aan het stijgen. Dit zijn zulke zalige momenten.


Na de pauze heerst er plots een grote bedrijvigheid rondom
de waterplas. Er is een luipaard gesignaleerd. Dit is zo zeldzaam
dat alle drivers dit onmiddellijk aan elkaar doorgeven, en in
een mum van tijd staan er tientallen trucks rondom dit prachtige dier.
Je hoort alleen het klikken van de camera's.


Het dier laat zich uitgebreid bewonderen totdat het besluit
dat het genoeg geweest is. Hij klimt in een boom en legt zich
op een tak te rusten. Hadden we hem niet in de boom zien
springen we zouden nooit geweten hebben dat er daar een
luipaard lag.


Om drie uur in de namiddag gaan we voor een laatste
river safari cruise aan boord bij deze gids. Ditmaal
op de Chobe river.


Eerst het nodige papierwerk regelen in dit kantoortje.
Je moet ook betalen om het gebied te mogen binnenvaren.

Wow, kijk hier eens! Telelenzen genoeg op deze boot.
Achteraf had ik wel wat spijt dat ik niet geïnvesteerd
had in een goeie telelens. 
En neen, we worden ze echt niet moe!!




Ik heb niet zoveel moeite gedaan om vogels te fotograferen
omdat ik die goeie telelens dus miste. 





Hier een nijlpaard dat wat meer laat zien dan alleen maar ogen en oortjes -:).


Ik heb zo dikwijls het liedje "Sofie de krokodil" voor Rosalie
gezongen en nu ligt ze hier in levende lijve. Een speciale foto
voor Rosalie dus!


Langzaam gaat de zon onder. Voor de laatste keer genieten
we van een sunset vanop het water. 


Vandaag waren we vanaf sunrise tot sunset in de prachtige natuur
van het Chobe National Parc. Eerst op het land dan op het water.
Hiervoor kom je naar Afrika en kom je terug naar Afrika!!


En dan breekt het moment aan dat je het eindpunt van
je reis hebt bereikt. Voor ons ligt de machtige Victoria
waterval.


Omdat we op het einde van het droog seizoen hier zijn stroomt er
maar 10 % van de hoeveelheid water die door de Zambezi wordt aangevoerd
naar beneden. Er worden op dit moment zelfs geen regenjasjes uitgedeeld
omdat er bijna geen waternevel gevormd wordt. 


Eigenlijk vinden we het helemaal niet zo erg om nu hier te zijn.
Doordat er zo weinig nevel hangt hebben we wel een prachtig
zicht op de ravijn. In het nat seizoen riskeer je door de dichte nevel
of stuifwater niet zoveel te zien.






Als de zon de regendruppeltjes beschijnt zie je soms een
mooie regenboog.


Deze brug werd aangelegd als onderdeel van de spoorlijn die
de Kaap met Caïro moest verbinden. Hij was destijds de hoogste ter
wereld en werd in Engeland geprefabriceerd, geassembleerd,
weer uit elkaar gehaald en per schip en trein naar de waterval
vervoerd. 




Op 17 november 1855 ontdekt de schotse arts en zendeling
David Livingstone als eerste blanke de beroemde
Victoria Falls op de grens tussen Zambia en
Zimbabwe.


Hij vernoemde de watervallen naar de toenmalige koningin
van het Verenigd Koninkrijk koningin Victoria.


Zijn standbeeld staat aan de Zambiaanse kant van de watervallen.






Op de laatste vrije dag kiest ieder een optionele activiteit.
Sommigen gaan raften op de Zambesi, anderen kiezen

voor een gorge swing (aan touwen door de canyon zoeven).
Wij willen het wat rustig aandoen en kiezen met onze vrienden
(D&I)voor een lunch in het prachtige Victoria Falls Hotel.
Met de bouw van dit hotel werd gestart in 1904, gelijktijdig
met de constructie van de Victoria Falls Bridge.
Vele beroemdheden, van Agatha Christie tot de jonge
koningin Elisabeth, hebben zich hier laten verwennen.


En zo komt er na 19 dagen een einde aan deze prachtige reis.
Het is altijd een beetje spannend om met onbekenden op
reis te gaan. Gelukkig waren het allemaal gezellige mensen
en klikte het enorm goed in de groep.
Maar de rol van onze gidsen mag zeker niet onderschat worden.
Hans en Shadreck hebben deze groep op een fantastische manier
mee op sleeptouw genomen.  Ze hebben ons zoveel verteld over

Afrika, de natuur, de dieren, wat hun drijfveren zijn om te doen 
wat ze doen. 
Respect / Courtesy / Patience waren de drie kernwoorden
uit de afscheidsspeech van Shadreck! Hij had dit bij de groep
ervaren, maar wij zeker ook bij hem!


"I never knew of a morning in Africa when I woke up
that I was not happy" (Ernest Hemingway)
Groetjes, Liliane