dinsdag 29 mei 2018

Souvenirs van mei...

Hier in huis zitten enkele nieuwsgierige figuren die hun snuit
wel eens in andermans zaken durven steken. Meestal spelen ze
met Klaas en Juliette maar als die er niet zijn is de werkplek van
Omi een leuk alternatief. Met z'n drieën  zijn ze sterk genoeg om
toegang te krijgen tot heel wat dozen met telkens weer een andere
inhoud.


"Wat ga je met al die mooie sterretjes doen" vroegen ze in koor.
Ja, daar moest ik eigenlijk nog eens goed over nadenken.
Na wat denken en wat tussen mijn stofjes te hebben gerommeld
kies ik twee stoffen uit waarmee ik het sterblok wil vergroten.


Daarna kies ik een stof voor de sashing en een nieuwe
quilttop is een feit. Alleen vraag ik me af of er wel of geen
rand rondom deze quilt  moet komen. Even mijn twijfels
voorleggen aan "De drie wijzen".


Dit is de randstof die ik eventueel nog wil toevoegen aan
de quilttop.


Via Instagram heb ik ook enkele tips gekregen over het
afwerken van deze quilt. Ik denk dat ik na zoveel advies
de knoop heel snel ga kunnen doorhakken.


Deze maand heb ik één voorbeeld van pareidolia kunnen spotten.
Zelf vind ik dit een hele leuke omdat het ene oog je nog net
probeert aan te kijken.


Van onze vrienden D&I hadden we ons verjaardagscadeau nog
tegoed. We hebben ons een dag lang laten verrassen door hen.
's Morgens om 8u werden we bij hen thuis verwacht voor een
lekker ontbijt. Daarna hadden ze een Vespa tocht geregeld.
De nummerplaat laat het niet vermoeden maar het was een
perfecte dag voor deze activiteit. 


We hebben een tocht van 90 km gereden in de omgeving
van Borgloon.


De tocht begon om half tien en om vijf uur waren we terug aan
ons vertrekpunt voor het inleveren van de Vespa's.


Aan zoveel lekkers kan je toch niet weerstaan -:) !


's Avonds hadden ze nog een restaurantje geboekt.
Het enige wat wij die dag hebben bijgedragen was
een fles champagne omdat we toevallig net die dag
onze huwelijksverjaardag vierden!
Een geweldig mooi souvenir van deze maand! 


Een ander onvergetelijk souvenir van deze maand was
de 90ste verjaardag van mijn schoonmoeder.


Zoveel lieve woorden op héél veel lieve kaartjes
dan voel je je echt de jarige!


Het grote verjaardagsfeest hebben we vorig weekend gevierd.
Omdat mijn schoonmoeder nog héél graag met de kaarten speelt was
een thema voor dit feestweekend snel gevonden.


Om de feestlocatie op een gepaste manier aan te kleden ben
ik aan de slag gegaan met de kaartsymbolen. Eerst heb ik de
symbolen gekopieerd en nadien vergroot tot ik de gewenste
afmeting had.


Uit een 2-persoonslaken kan je héél wat vlagjes knippen!!


De symbolen heb ik op de vlagjes gestreken. Nu nog een lint
eraan stikken en heel wat meters vlagjes waren klaar om
mee te nemen.


De dresscode voor de feestavond zelf was rood-wit-zwart.
Hiervoor ben ik vertrokken van een wit kleedje wat in
mijn kast hing.


Strijken was nu geen optie dus moesten de symbolen
er met de hand opgenaaid worden. Als ik het plaatje
zo bekeek had ik de indruk dat we met "goei" kaarten
naar het feest konden gaan-:)


Omdat ik vond dat deze symbolen en kleuren grafisch gezien een
geweldig effect gaven besloot ik om voor de 7 achterkleinkinderen
ook een feesttenue te maken. De symbolen werden natuurlijk
aangepast aan de maat van deze kleine t-shirtjes. De drie meisjes
kregen er nog een aangepast diadeem bij.


De vierkantshoeve waar we drie dagen zouden verblijven
lag op een boogscheut van de Basiliek van Kortenbos.
Omdat dit een bekend bedevaartsoord is zijn er in de maand
mei vele speciale vieringen en zegeningen.
Zo was er op zondagvoormiddag de zegening van
paarden en huisdieren.


Zaterdagmorgen na het ontbijt was er voor de sportievelingen
een wandeling voorzien van Kortenbos naar Kasteel Nieuwenhoven.
Terwijl de wandelaars nog onderweg waren zat oma ons
al op te wachten op het terras van het kasteel.




Na de middag was er een bezoek voorzien aan de
brouwerij van Wilderen.


Van het ene terras naar het andere. Niet slecht bij deze
tropische temperaturen!


Als je met 50 familieleden op weekend gaat is een
goede taakverdeling onmisbaar.


Door het prachtige weer heeft gans dit weekend zich buiten kunnen
afspelen. 


En dan was het moment aangebroken dat het grote feest kon beginnen.
Vroeg op de avond was het de beurt aan de allerkleinsten om de show
te stelen.


"De tantekes organiseren het weekend, de kleinkinderen zorgen
voor de animatie", dat was de afspraak die we op voorhand hadden
gemaakt. Met dank aan Charlotte en Melanie die hun schouders
hebben gezet onder de grote "Oma, our Queen of Hearts"show! 


De kinderen van oma (en hun duivelse streken).


Eén van de showelementen was om via cartoons te raden wie van
de kinderen zich in de getekende situatie bevond. Zij moesten
natuurlijk tekst en uitleg geven bij de tekening.


Wij zullen deze zwoele avond in Kortenbos nooit vergeten.
Wat een sfeer, wat een samenhorigheid, wat een energie
hing daar in de lucht! Op muzikaal vlak zit er ook veel talent
in deze familie. Dit zijn drie broers die met hun gitaarspel
en hun zang altijd weten te boeien. Maar het meest ontroerende
moment van de avond was toch het lied gebracht door onze
Sopraan en Mezzosopraan. Ik heb het met mijn mobieltje
gefilmd. (Hoop dat het plaatsen gelukt is).
Groetjes Liliane

zondag 29 april 2018

Souvenirs van april....

Vroeger was april de maand van de grote schoonmaak. Niet dat ik
tijdens deze maand constant als een Tante Kaat door het huis loop
maar het zit er toch nog altijd een beetje ingebakken. Her en der in huis
worden kasten en laden extra goed opgeruimd. Tijdens zo'n opruimactie
in mijn quiltkamer kwam ik dit applicatieblok tegen. Deze quilt staat
in het nummer juli/aug 2003 van Quiltmania. Er was geen patroon van
 deze quilt dus heb ik het blok zelf uitgetekend. Appliqueren is nooit mijn
favoriete bezigheid geweest en dat is dan ook aan dit blok te zien -:))
Omdat ik de kleuren en het patroon erg mooi vind heb ik besloten om er
een mooi quiltpatroon overheen te zetten. Het zal dus bij dit ene
oefenblok blijven. Misschien dat ik het wel ga inlijsten als het helemaal
klaar is.


Ook deze maand heb ik weer van enkele "Zeroes - Heroes" gemaakt.
Het gekke is dat wanneer ik met zo'n lelijk lapje bezig ben er toch weer
ideetjes ontstaan om dit lapje nog te gebruiken.


Zo heb ik het lapje van het vorige huisje ook in dit
"Little blue house" quiltje gebruikt. 


Ook aan de "Lone Star" American Style quilt is deze maand weer hard
gewerkt. Nog twee sterpunten en dan is de cirkel gesloten.


Quiltsteekjes worden ook aan mijn driehoekjesquilt gezet.
Het valt nog niet mee om deftige quiltsteekjes te maken met
zoveel naadjes van al die kleine driehoekjes. Het einde is nog

lang niet in zicht maar steekje per steekje moet het toch ooit 
lukken.


Tijdens het opruimen bekijk ik ook welke boeken ik nu
eens definitief weg wil doen. Als er ook maar een glimp
van een quilt instaat dan blijft het boek hier -:)!!


En omdat de boeken naast de stofjes liggen is de verleiding om
nieuwe stofcombinaties te zoeken altijd groot!


Ook "Casa Rosalia" ontkwam niet aan de lenteschoonmaak.
Het kleine meisje heeft hier flink de handen voor uit de
mouwen gestoken. Twee jaar geleden kroop ze zelf nog in zo'n

kamertje van haar huisje. Nu gaat ze aan de slag met stofdoek
en stofzuiger. Wat geweldig om het opgroeien van die kleintjes
van zo dichtbij te kunnen meemaken.

Toen iedereen moe maar voldaan was van al dat opruimen vertrokken
Omi en Opi voor enkele dagen op vakantie. Onze vrienden D&I hadden
een mooi programma uitgewerkt voor een vijfdaags bezoek aan Polen.
We vlogen naar Warschau voor een tweedaags bezoek aan deze stad.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Warschau , dat ooit zo prachtig
was dat het de bijnaam "Parijs van het Noorden" kreeg, bijna volledig
door de Duitse bezetters verwoest. Maar er geschiedde een wonder:
een paar jaar later hadden de burgers hun kerken, paleizen en het
Oude Stadsplein getrouw heropgebouwd. 
Ondertussen richt de stad zich helemaal naar de toekomst.
Hier zie je oud en nieuw naast elkaar. 


Nadien reden we naar Kraków waar we drie dagen zouden verblijven.
Dit is de Jagiellonische Universiteit. Het is de oudste universiteit van
Polen en na de universiteit van Praag de oudste van Centraal Europa.
Enkele oud studenten van deze universiteit zijn Copernicus en
Paus Johannes Paulus II.


Vanuit Kraków is het ongeveer anderhalf uur rijden naar Auschwitz.
Als je Auschwitz wil bezoeken onder begeleiding van een gids trek
je er best een ganse dag voor uit. 


Als je een bezoek aan Auschwitz plant dan is het zeker aan te raden
om er op voorhand wat over te lezen. Toen wij er waren scheen de
zon uitbundig, we hoorden de vogeltjes fluiten, de bezoekers waren
allemaal zeer ingetogen zodat er een héél serene sfeer hing. Een sfeer
waarbij je je moeilijk kan inbeelden wat er zich daar allemaal
heeft afgespeeld. Thuisgekomen heb ik het boek
 " De fotograaf van Auschwitz" gelezen. Zeker nodig om je maar een
 fractie te kunnen voorstellen van de gruwelijkheden die de gevangenen
hebben moeten ondergaan.


Je kan je in de steden goed behelpen met de Engelse taal.
Aan lekker eten en drinken geen tekort daar. We hebben er
erg leuke plekjes en restaurantjes ontdekt. 


Altijd leuk om in zo'n fotohokje te gaan zitten en wat
gekke bekken te trekken -:)


"Pareidolia"
is een psychologisch verschijnsel waarbij een mens een herkenbaar
beeld meent te herkennen, in een op zichzelf willekeurige waarneming.
Bijvoorbeeld het herkennen van dieren of gezichten in stapelwolken.
Enkele maanden geleden kwam ik een artikeltje tegen over pareidolia.
Sindsdien ben ik zoek naar dit verschijnsel. Veel succes had ik nog niet,
totdat ik in Auschwitz/Birkenau was.
Het eerste voorbeeld kwam ik tegen op de grond in een van de
blokken van Auschwitz.


Het tweede voorbeeld zag ik in de gaskamer in Auschwitz.


Het derde voorbeeld zag ik op de deur van een van de houten
barakken in Birkenau.


Nu alle griepvirussen bedwongen zijn heb ik de draad van mijn
"Walk with me" project ook weer opgepakt.




Als ik het aantal kilometers die we in Polen hebben gewandeld
erbij optel dan heb ik de opgelopen achterstand van de voorbije
maanden ruimschoots ingehaald.
De maand mei staat voor de deur en daarin hebben we iets moois
te vieren. Maar dat souvenirtje ontdekken jullie op het einde van die
maand wel weer.
Groetjes Liliane