woensdag 17 juni 2026

Een beetje van George en een beetje van mij.....


Een naam die klinkt als een klok in het quiltwereldje 
is die van de Australische quilter Susan Smith.
Ze heeft al zoveel mooie patronen ontworpen dat die 
haar ondertussen een trouwe fanbase hebben opgeleverd.
Eén van haar nieuwste ontwerpen is 
"The George Coverlet"
Al vlug verschijnen op Instagram de meest schattige blokjes
van dit patroon.


Door de jaren heen heb ik héél wat malletjes gekocht bij
Wendy van de Patch & Stitch studio in Weert. Eens kijken
of de juiste malletjes voor dit quiltpatroon ertussen zitten.

Ik heb geluk! Met deze twee malletjes kan ik meteen aan de
slag.


Na wat teken- en knipwerk raken mijn Fossildoosjes
goed gevuld.


De eerste blokjes worden gemaakt en wat zijn ze schattig.
Het is een gemakkelijk blokje om te maken en dat doet het
stapeltje snel groeien.


Ieder blokje apart vind ik super mooi maar ik ben héél
benieuwd naar het groter geheel.
Wanneer ik ze zo bij elkaar zie liggen ben ik al veel
minder enthousiast. Ik vind het een druk en onrustig
geheel.


Hoe ga ik dat onrustige gevoel kunnen oplossen?
Misschien door er afwisselend banen met dezelfde
blokjes tussen te verwerken.
Dit vind ik te licht van kleur.


Deze tint is beter maar de klik blijft voorlopig
achterwege. Ik moet verder zoeken!


Men zegt wel eens dat je een quilt vanop een afstand
moet bekijken om het geheel goed te kunnen zien.
Deze foto maakt dat duidelijk.
Van dichtbij zie je allemaal driehoekjes.
Als je dit patroon vanop een afstand bekijkt zie je
een gezicht verschijnen.
Bij de George coverlet heb ik net het tegenovergestelde
gevoel. Van dichtbij vind ik de blokjes mooi maar
vanop een afstand vind ik het een te druk patroon.


Uiteindelijk vind ik toch een oplossing in mijn eigen
stoffenvoorraad. Deze stof heb ik jaren geleden gekocht
bij Wendy in Weert. Toen had ik er geen plan voor maar 
zoals zo vaak komt er toch eens een moment waarop
een aankoop een geschenk uit de hemel blijkt te zijn.


Ik besluit om de blokjes die ik heb tot een vierkant te
verwerken.


Ik vind een mooie rode stof die ik gebruik om de 
uitsparingen in het patroon op te vullen.


Tijdens onze wekelijkse quiltbijeenkomst bekijk
ik samen met mijn quiltmaatjes hoe ik dit verder
moet aanpakken.


Gelukkig weet Anita perfect hoe ik de verschillende
onderdelen perfect passend kan maken.
Om er zeker van te zijn dat onze berekeningen
kloppen werken we dit eerst uit in papier.
Als alles blijkt te kloppen kan ik met een gerust hart
de stoffen beginnen snijden.


Dit is het resultaat tot nu toe.
Ik ben super blij met hoe het nu geworden is.
Hoogst waarschijnlijk ga ik er nog een rand met
"George"blokjes omheen maken. Maar voorlopig
laat ik het zo even bezinken.
 

De maand mei is de maand waarin oma Leen
jarig is. Dit jaar hebben we haar 98ste verjaardag
gevierd! Eerst thuis met haar kinderen en 
schoonkinderen. Daarna op verplaatsing met
gans de familie. Ook dit jaar heeft ze weer
volop genoten van de festiviteiten.
Stilaan komt het eeuwfeest in zicht!


In mei gingen we met ons gezin naar Filly
om er ons, ondertussen 4de, familieweekend
te vieren.


We gingen terug naar de plek waar we 4 jaar geleden gestart
zijn met deze fijne traditie.


Voor een avontuurlijke wandeltocht trokken we naar Le Hérou.


Er kwam héél wat klim- en klauterwerk aan te pas
maar onze toppers hebben dat perfect gedaan.
Wat een helden!


Na zo'n inspannende tocht lonkt de ontspanning
in de hottub. Stella gaat alvast voelen of het water
de juiste temperatuur heeft bereikt.


Op zondag gingen we naar Plopsa Coo.
Wat een heerlijke dag!!


Ook tijdens ons familieweekend hadden we enkele
jarigen te vieren. Een heerlijke bbq mocht dus niet
ontbreken.


Een vaste waarde tijdens ons weekend is de wine tasting.
Deze activiteit wordt altijd boeiend gebracht door
zoon Carl. Hij weet ons altijd te verrassen met
heerlijke wijnen en de boeiende verhalen erachter.


Nog een vaste waarde is het luisteren naar elkaars
levensverhaal. Na omi, opi en de eigen kinderen
was het nu de beurt aan de schoonkinderen.
Dit jaar waren Greet en Maarten aan de beurt.


Zo fijn om mekaar op deze manier nog beter te leren 
kennen!!


Op maandag vertrekt ieder gezinnetje weer naar huis.
Het schitterende weer, de geweldige activiteiten en het
fijne gezelschap maakten dat deze editie van ons
familieweekend voor altijd in ons geheugen gegrift
staat. Opi en omi blijven nog drie dagen langer.
We hebben mijn zus en schoonbroer uitgenodigd
om samen deze dagen door te brengen.


Voor ons is dit een mooie gelegenheid om eens op
verkenning te gaan in de omgeving van Filly.
Een eerste wandeling brengt ons naar brouwerij
La Chouffe. Op maandag kon je geen rondleiding
boeken maar degusteren dat kan altijd -:)


De tweede dag maken we een prachtige wandeling
en ontdekken we pas hoe mooi de omgeving hier is.
Omdat we voor onze camino ook nog wat hoogtemeters 
moeten oefenen was dit de perfecte plaats
om dat te doen.
Zo dit was het weer voor deze keer.
Voor ons komt de camino stilletjes aan in zicht.
Voor de liefhebbers.....Stay tuned!!
Lieve groet,
Liliane



donderdag 14 mei 2026

Tweede kans...

 

Na zoveel weken zonder bloggen pik ik gewoon terug aan waar
ik mijn laatste blogje mee afgesloten heb.
Na Rosalie in januari was ik de volgende jarige
(in februari)  van de familie.
Lees dit niet verkeerd! Ik heb mijn 68ste
verjaardag mogen vieren. 86 is nog verre toekomstmuziek!!

"Family is a patchwork of love"
Dit lieve quiltje kan van de lijst "nog af te werken quilts" worden
afgevinkt.


Ik kan niet quilten zonder deze handige leren vingerhoed.
Door het intensief gebruik slijt het leder en komt het
metalen plaatje los. Door wat te bricoleren hoop ik deze vingerhoed
nog een tweede kans te geven!


In onze buurt bevindt zich deze 2de kanswinkel.
Het principe is hetzelfde als een kringloopwinkel
maar de opbrengst van deze winkel gaat naar
goede doelen.
Toen ik er in februari was zag ik een grote partij
quiltstoffen liggen. Op het eerste moment ging er
een grote steek door mijn quiltershart. Het binnenbrengen 
van iets wat je zo nauw aan het hart ligt dat moet zijn
reden hebben. De spullen bleken van een mevrouw
te zijn die kleiner moest gaan wonen. 


Ik heb daar lang staan kijken en twijfelen om dan
uiteindelijk te beslissen om die stoffen een fijne
nieuwe thuis en dus een tweede kans te geven.


Enkele zakken vol mooie stofjes gingen mee naar huis.
 De inspiratie om ze te verwerken zou zich wel aandienen.


Ook deze doosjes vol met hexagons kon ik niet laten liggen.


Een doosje waarin alle kleuren van de regenboog zaten.


Twee dozen waarin zich een verzameling van allerlei motieven
en kleuren bevonden.


Allemaal héél netjes omregen rond een kartonnen mal.
In eerste instantie wist ik niet goed of ik deze hexagons
wel ooit zou gaan gebruiken. Ik ben het nl. niet gewoon
om met dit soort stofjes en kleuren te werken.


Na wat nadenken ben ik uiteindelijk bij dit project uitgekomen.
Ik heb een blokje gemaakt waarbij ik gebruik maak van
twee mallen van Marti Michell.
Het midden van het blok is een effen hexagon. Hiervoor haal ik het
kartonnetje uit de hexagon en teken ik mijn malletje over op de stof.


Daarna zoek ik zes bijpassende stofjes voor de rest van het blok.
Eerst zoek ik welke 2de kans stofjes ik kan gebruiken.
Die vul ik aan met stofjes uit mijn eigen collectie.


Als de puzzel gelegd is kan alles aan elkaar genaaid worden.


Hier hergebruik ik 6 hexagons die ik aanvul met 1 stofje
uit eigen collectie.


En zo maak ik combinaties in alle kleuren van de regenboog.
Eerst de hexagons uitzoeken, losdoen, karton verwijderen,
strijken, patroon tekenen en tenslotte het patroontje
uitknippen.


Het puzzeltje leggen en alles aan elkaar naaien.


Na héél wat uurtjes voorbereidend werk ligt er een mooi
stapeltje klaar om aan elkaar genaaid te worden.

 

Zelfs de kleinste stukjes stof die zich in de dozen bevinden
worden bekeken om te zien of er nog iets bruikbaars mee
gedaan kan worden.


De stofjes worden eerst allemaal gestreken en dan komt het
malletje van mijn Oud Engelse hexagonquilt goed van pas.


Pas wanneer er bijna niets meer overschiet van het stofje gaat
de rest richting de vuilbak.


Dit bloemetje heeft ondertussen zijn plekje gekregen in de
hexagonquilt.


Sommige stofjes krijgen een plekje in de "The Prince" quilt.


Anderen passen dan weer perfect in de variahex quilt.


Weer anderen krijgen een plekje in de vingerhoedjesquilt.
Van een 2de kans gesproken!!


Vorige week was ik met mijn quiltmaatjes in Koksijde voor
ons jaarlijkse weekje quilten aan zee.


Marie-Jeanne had haar variahex quiltproject meegenomen.


Zij maakt ieder blokje 13 keer.


Ze gebruikt hiervoor hoofdzakelijk rode tinten.


Anita heeft haar Lucy Boston quiltproject meegenomen.


Alle respect voor mijn quiltmaatjes die jaren aan één en hetzelfde
project kunnen werken.
Dat is voor mij onmogelijk. Ik heb die afwisseling nodig.


Ik heb dan ook verschillende projecten meegenomen.
Allereerst mijn Oud Engelse hexagonquilt.


Ik werk hiervoor naar een foto uit een quiltboek.
Met z'n drietjes bespreken we hoe ik deze quilt
best aanpak tijdens het maakproces.


De donkere hexagonbloem beneden rechts is gemaakt met
de stofjes van 2de kans.


Na een tijdje begint het te kriebelen om met een ander
project bezig te zijn.
De keuze valt op dit doosje met de gekleurde blokjes.


Dit is zo'n fijn werkje om mee bezig te zijn dat mijn 
quiltmaatjes na enkele dagen zich ongerust afvragen
of het niet tijd is om van project te wisselen -:)


Toen het stapeltje zo hoog geworden was was het inderdaad
tijd voor weer iets anders!!


Gelukkig had ik thuis mijn werk héél goed voorbereid zodat
de verschillende projecten niet al te veel plaats innamen.
Zoals dit doosje. Hierin zitten de tussenblokken die ik
nodig heb voor mijn Variahexquilt.


Omdat we alle drie deze quilt maken kwam ik op het idee om
de mijne een iets andere lay out te geven. Dat zou leuk zijn
wanneer we ze straks alle drie naast elkaar kunnen leggen
en vergelijken.


Dit is de lay out die ik ga volgen.


Hier zie je de originele quilt. Ik hoop dat het goed gaat uitpakken.
Ik wil gewoon laten zien dat je met hetzelfde patroon toch 
verschillende resultaten kan bekomen.


Omdat we vorig jaar ons hart verloren hebben aan het wandelen 
op de camino gaan we ook dit jaar weer een stukje van 
de weg afleggen.
We vertrekken in Santiago de Compostella en
wandelen naar Finisterre. Een tocht van 90 km.
Maar eerst nog goed oefenen volgens ons trainingsschema!
Een verslag zal weer te volgen zijn via dit blog!!
Lieve groet,
Liliane