 |
| De voorbije maanden hebben we weer vele kilometers gewandeld in onze provincie en daarbuiten om ons voor te bereiden op onze camino naar Finisterre. Vorig jaar hadden we 300 km geoefend voordat we vertrokken. Dit jaar iets minder dan 200 km. Benieuwd of het minder strikt volgen van het opgelegde trainingsschema gevolgen zal hebben tijdens onze wandeltocht! |
 |
| Dinsdagmorgen 23 juni om 4u gaat de wekker. Om 4u45 komt de taxi ons ophalen om ons naar de luchthaven van Zaventem te brengen. Hoe groot is de kans dat je naast je favoriete programmamaker Arnout Hauben en zijn kompanen Ruben en Philip staat aan te schuiven bij de veiligheidscontrole? Wel ons is het overkomen! Fijn om te zien dat ze weer op pad gingen. Het zal waarschijnlijk weer boeiende wandelverhalen opleveren! |
 |
| Tweede verrassing van de dag was het feit dat we met het Rode Duivels vliegtuig zouden vliegen. Wat een buitenkansje. Leuk om te zien dat ook het interieur in dat thema gestyled was. Wat een fijn begin van onze reis!! |
 |
| Na een lange reisdag komen we 's avonds aan in Santiago de Compostella. Dit plein was vorig jaar het eindpunt van onze camino. Ik kan me het gevoel toen van "niet meer te moeten wandelen" nog héél goed herinneren. Voor ons was het snel duidelijk dat we deze tocht wilden beëindigen in Finisterre. Na een jaar staan we hier terug om deze droom waar te maken. |
 |
| Met 23 pelgrims zullen we deze tocht wandelen. Dertien wandelaars kennen we al van vorig jaar. We maken kennis met tien nieuwe deelnemers. Het is héél fijn om met "de bekenden" op weg te gaan. Het is ook héél fijn om kennis te maken met de nieuwe mensen. |
 |
| De kathedraal ligt te schitteren in de avondzon. Wat een prachtig weerzien! Het is al avond en de meeste pelgrims zijn aangekomen en nu op zoek naar hun hostel of hotel. Dat maakt dat er nu een totaal andere sfeer heerst op het plein. Geen zinderende emoties maar ingetogen genieten van de pracht van dit bouwwerk. |
 |
| Sint-Jacobus de Meerdere was een visser in Galilea. Samen met zijn broer Johannes werd hij door Jesus geroepen om hem te volgen. Hij was de eerste apostel die de marteldood stierf. Zijn beenderen zouden begraven liggen in Santiago de Compostella. |
 |
| We krijgen een eerste briefing over de tocht van morgen. |
 |
| We hebben geluk dat er vanavond een orkest speelt bij de kathedraal. Wat een prachtige manier om onze terugkomst naar deze te stad te vieren. We zitten stilletjes te genieten en een groot gevoel van dankbaarheid overvalt ons. Wat zijn we dankbaar dat we dit samen kunnen beleven. |
 |
| Onder een stralende zon gaan we de volgende morgen op zoek naar de eerste gele pijlen die ons de weg naar Finisterre zullen wijzen. Dankzij de duidelijke briefing van gisteren vinden we probleemloos het juiste pad. |
 |
| Na enkele kilometers zien we de torens van de kathedraal vanuit een ander standpunt. Voor de pelgrims die langs deze weg de stad binnenkomen op het einde van hun camino moet dit een fantastisch en emotioneel beeld zijn! |
 |
| Al snel vinden onze voeten de "camino"cadans weer. Het is heerlijk wandelen tussen de eeuwenoude muurtjes. Van dit landschap hebben we vorig jaar zo hard genoten en dat gaan we nu weer doen. |
 |
| Galicië is een arme streek. Overal zie je verlaten gebouwen die door de jaren overgenomen zijn door de natuur. |
 |
| Ik word intens gelukkig van het wandelen door deze authentieke dorpjes. Ze ademen de sfeer van het verleden dat hier zo goed bewaard gebleven is. |
 |
| Al snel zien we de eerste Hórreos weer in het landschap. Het zijn traditionele, vrijstaande graanschuren op palen die typisch zijn voor Galicië. |
 |
| Galicië is een streek waar regelmatig veel neerslag valt. Dat zie je natuurlijk terug in het landschap. Je ziet er ontelbare tinten groen en de bloemen bloeien er héél weelderig. |
 |
| Dat de wijnranken hier héél goed gedijen zie je ook overal terug. |
 |
| Onze eerste wandeldag is ook meteen de lastigste. Anne en Ria moeten de voetjes al even wat rust gunnen. |
 |
| Wegwijzer tussen de fruitbomen. |
 |
| Van deze wegwijzers zijn we echt zeker! |
 |
| Ook dit jaar lopen we weer door de typische eucalyptusbossen. Kijk eens hoe hoog deze bomen zijn. De mentholachtige geur krijgen we er gratis bij. Heerlijk! |
 |
| De typische schelp wordt soms gebruikt om muurtjes mee te versieren. |
 |
| Hier komen we voorbij een Romeinse brug. Ze is niet zo oud als de naam doet vermoeden. |
 |
| Ze dateert van de 17de eeuw. Prachtig dat dit zo goed bewaard is gebleven. |
 |
| Vanaf de Romeinse brug volgt er een stevige klim. Met een temperatuur van rond de 30 graden is het fijn om even af te koelen bij een heerlijk koele waterbron. Dat deed deugd! |
 |
| In Trasmonte is het kerkje en de begraafplaats een bezoekje waard. |
 |
| Een prachtig verweerde klokkentoren. |
 |
| Een begraafplaats uit 1914. We gaan ze nog dikwijls zien deze typische begraafplaatsen. |
 |
| Ik heb de deurklink van het kerkje even rechtop gezet. Zo kreeg deze foto voor mij een diepere betekenis. De liefde voor het wandelen op de camino! |
 |
| Een ander hoogtepunt van deze wandeldag is wanneer we aankomen in Pontemaceira, één van de mooiste dorpjes van Galicië. Hier zien we een prachtige middeleeuwse brug die over de rivier de Tambre staat. |
 |
| Dit is het zicht vanop de brug. |
 |
| We nemen de tijd om echt te genieten van dit landschap. Hiervoor kom je naar deze streek. |
 |
| Nog even flink doorstappen tot aan het eindpunt in Negreira. Daar wacht de bus om ons terug naar ons hotel te brengen. Morgenvroeg brengt de bus ons terug naar Negreira waar we onze route verder zetten. Vandaag hebben we 21 km gewandeld. Het was erg warm en we kregen héél wat hoogtemeters te verwerken. Het landschap was prachtig groen en bosrijk. Een stevige start maar wat hebben we genoten. Wordt vervolgd....... |
