maandag 18 oktober 2021

Quilten aan het zeetje...

 

Vorig jaar hebben we omwille van corona onze quiltvakantie
in het water zien vallen. Gelukkig ligt die vervelende tijd achter
ons en waren we vorige week weer terug op ons vertrouwde
plekje aan zee. Niets fijner dan een weekje quilten met zicht
op zee. Even een foto door het raam nemen zodat jullie 
kunnen zien hoe dat er vanuit ons appartement uitziet.

Omdat we dit al zovele jaren doen zijn we na aankomst in een
mum van tijd geïnstalleerd. De strijkplank staat weer op haar
vertrouwde plekje. Dat dit een ongewoon zicht is langs de zeedijk 
bewijzen de vele verbaasde blikken van voorbijgangers.


Quiltmaatje Marie-Jeanne had haar vingerhoedjesproject
meegenomen. Deze grote bak gevuld met gestempelde
vingerhoedjes zal haar de komende dagen bezig houden.


Eerst worden de vingerhoedjes per twee op elkaar gespeld.
Licht en donker wisselen elkaar af.


Gans de week snort haar machientje om zo lang mogelijke
slingers aan elkaar te stikken.


Dit is het resultaat na een weekje hard doorwerken.
(de quilt had al een behoorlijke lengte toen we aankwamen)


In deze doos zitten mijn spulletjes. Ook ik maak een eerste
voorzichtig beginnetje met de vingerhoedjes.


Als kleurenpalet kies ik kleuren die mij aan de zee
en de duinen doen denken. Geen idee hoe groot dit
zal worden. Voorlopig blijft het bij dit testlapje om te zien
of de kleuren goed zitten en of de techniek me ligt.


Ik zou vooral werken aan mijn hexagonproject.
Daar ben ik voorlopig nog zéér druk mee bezig.
Nog een paar hexjes naaien en dan is dit blok ook
afgewerkt.

Wanneer het blok klaar is ga ik ermee naar de duinen om
er een foto van te nemen. De sfeer van dit blok is helemaal
geworden zoals ik het voor ogen had.


Het feit dat ik slechts 2 blokken tijdens deze
week heb afgekregen bewijst dat het maken van een
hexagonquilt een zéér intensief project is.
 Gelukkig stond er nog één strandhuisje recht voor
 het nemen van deze foto.


Zo'n huisje heeft de perfecte uitstraling om foto's van dit
blok te nemen. Ook met dit blok ben ik helemaal tevreden!!


Quiltmaatje Anita werkt aan de Stella quilt van Jeanneke.
Iedere ster is voorbereid en moet enkel nog genaaid 
worden. 


Dit lijkt ingewikkeld maar moet gewoon als een 
8-pointed star genaaid worden.






Soms moet er ook al eens achteruit genaaid worden.
Hier is het beter om het buitenste stofje te vervangen door
een ander.


Dat het zomerseizoen er nu echt op zit bewezen de
vele bandensporen op het strand. Strandbar, springkastelen,
strandhuisjes alles wat tijdens de wintermaanden niet
buiten kan blijven staan moest afgebroken worden.


Soms leek zo'n bandenspoor wel op een
Stairway to Heaven.


De zon heeft ons zeker niet in de steek gelaten tijdens
deze dagen. Prachtig was het om lange strandwandelingen
langs het schuimende water te maken.


In De Panne zie ik de fototentoonstelling "Contrast"
van Frank Lambrechts. Het zijn prachtige portretten
van Vlaamse muzikanten.


(Sam en Gert Bettens)
Vorig jaar was deze tentoonstelling reeds te bezichtigen in
het Antwerpse Vleeshuis, maar door de coronapandemie
was deze tentoonstelling een tijdlang gesloten zodat slechts
een beperkt aantal bezoekers deze expositie kon bezoeken.


(Bart Peeters)
Dit was ontzettend jammer gezien de bijzonder kwaliteitsvolle
en uitzonderlijke foto's.


(Camille Dhont)
Met deze openlucht versie "Contrast De Panne"
werd de expo gedeeltelijk hernomen als een
coronaproof editie met een aantal dezelfde,
maar ook met een reeks nieuwe portretten.
(nog tot 7/11/2021)


Op de laatste avond van deze mooie week loop ik nog even
naar het strand om de zonsondergang vast te leggen.
De appartementen lijken wel van goud in het licht van
de ondergaande zon. Prachtig moment!!


Om te eindigen wil ik graag een paar foto's met jullie
delen waar ik vol bewondering naar kan kijken.
Iets wat me altijd weet te boeien zijn patronen en 
hoe ze voorkomen in de natuur. Dit zijn 2 foto's van
schelpen die ik op het strand zag liggen.




De laatste 2 foto's zijn patronen zoals ik ze vandaag
in het bos bij enkele paddenstoelen zag. Prachtig toch!


Dit lijkt meer op een tafellampje dan op een paddenstoel.
Dit patroon werd zichtbaar doordat het zonlicht even op 
de paddenstoel viel. Heb de foto wat bewerkt zodat het
effect goed zichtbaar is.
De herfst is nu volop bezig. Ik zou zeggen geniet met al
je zintuigen van dit mooie seizoen. Misschien ook eens
op zoek gaan naar een mooi patroon in de natuur.
Groetjes en tot een volgende keer!
Liliane


dinsdag 28 september 2021

Een koket blogje...

 

Het zal misschien wat eentonig worden maar een blogje schrijven zonder
het over de hexjes te hebben dat zit er voorlopig niet in. Ze blijven immers
nog een hele tijd de rode draad doorheen mijn quiltactiviteiten.
Eerlijk is eerlijk het gaat al een stuk minder snel vooruit als in 
 de beginfase van dit nieuwe project. Ik heb ze niet
meer dagelijks onder handen maar veel zal het toch niet schelen. 

Ter afwisseling heb ik er dit project nog eens bijgenomen.
56 blokken had ik aan elkaar genaaid tot een top. Omdat ik deze quilt
graag op een bed wil gebruiken moesten er 25 blokken extra gemaakt worden.



Dit is het 25ste blok en daarmee is deze klus ook geklaard.
Nu nog de laatste losse blokken aan het groter geheel naaien en dan
is het een top van 81 blokken. Binnenkort eens foto's maken van deze top!


Tijdens de Open Monumentendag hebben we een bezoekje gebracht
aan Tungelroy. 


Tijdens de herinrichting van de Tungelroyse Beek in 2006 zijn de restanten
van een houten brug uit de Romeinse tijd blootgelegd. Deze brug was de
eerste in zijn soort in Nederland en daarmee een unieke vondst.
Deze site is op 8 juli 2016 aangewezen als archeologisch rijksmonument.


Het plan ontstond om een replica van de Romeinse brug te maken.
In 2008 heeft de projectgroep O.R.B. (Ommetje Romeinse Brug)
samen met de begeleidend archeoloog een plan gemaakt voor de
herbouw van de nieuwe Romeinse Brug.


De brug is ontworpen met de uitgangspunten van toen. De Romeinen
hanteerden immers standaarden zoals bijvoorbeeld de breedte van
een brug, maar ze kenden ook de techniek van het smeden.
In 2012 is de brug feestelijk geopend.


De brug maakt deel uit van een ommetje rond het dorp.


Sinds er beperkingen zijn op grondontsmetters in de biologische landbouw
worden Afrikaantjes ingezet tegen grondaaltjes.
Aaltjes tasten de wortels van de planten aan. Nu bevatten de wortels
van de Afrikaantjes een stof waar aaltjes niet van houden.
Het gevolg is dat die aaltjes doodgaan. Een prachtig zicht is het wel
zo'n veld in alle tinten oranje!


Het voorbije weekend waren we in Koksijde en daar bracht
ik een bezoekje aan de tentoonstelling
"Koket Koksijde"
Het hoogtepunt van deze tentoonstelling bevond zich in
en rondom het gemeentehuis.


De rode draad van dit prestigieus bloemenfestival 
Koket Koksijde- Bloemen met smaak was geïnspireerd
door de -eveneens in Koksijde gelegen-Hotelschool Ter Duinen
en de plaatselijke horeca.
Dit is werk gemaakt door de studenten van de tuinbouwschool
PTI Kortrijk.


Binnen in de raadzaal hing dit werk van het 
internationaal Japans talent Haruko Noda en haar team.


Chrysanten komen oorspronkelijk uit China maar chrysanten
en kersenbloesems worden beide beschouwd als typische
Japanse bloemen. Men geloofde dat de chrysanten veelbelovende
bloemen waren die een lange levensduur aanduiden en 
eeuwige jeugd en ze werden in China als geneeskrachtige kruiden
gebruikt.


Hier presenteren de zussen Julie en Sarah Vanneste een romantisch
aangeklede tafel.






Een buitenkans om nu ook eens dit kunstwerk van de Belgische
kunstenaar Panamarenko te kunnen bewonderen.
Panamarenko's vliegenier "Brazil" staat in de centrale hal
van het gemeentehuis.


"Brazil"
die lijkend op Ikaros het luchtruim zal proberen te verkennen.
Panamarenko ontwierp een hele reeks van vliegmodellen
die ondanks ellenlange berekeningen nooit de hoogte
konden ingaan.




De in Koksijde gelegen hotelschool Ter Duinen viert haar
75-jarig jubileum. De link tussen deze school en de 
bloemstukken zag je overal terug. 








Met chrysanten heeft men hier een grote aubergine opgebouwd.


Groenten en kruiden vormen de inhoud van deze reuze grote kookpotten.




Oostduinkerke is een buurgemeente van Koksijde. Het is de enige
plaats ter wereld waar garnalen nog te paard worden gevangen.
De vissers doen beroep op kloeke trekpaarden zoals het 
Brabantse trekpaard. Dit zijn rustige en sterke dieren uitstekend
geschikt om het zware werk te verrichten.


Bij laag tij zie je de vissers in hun gele jekker en met hun boerenpaarden
aan het werk. 




De garnalen worden niet alleen gevangen maar af en toe ook
gekookt en verkocht op het strand. Dit weekend waren
ze speciaal naar Koksijde afgezakt om de garnalen te koken
en verkopen. Voor de fijnproever een waar genot omdat ze
uitzonderlijk vers zijn.
Ook volgende week zal Koksijde mijn thuisbasis zijn.
Er ligt namelijk een quiltweek in het verschiet.
Meer hierover in een volgend verslag.
Groetjes,
Liliane