vrijdag 28 juni 2019

Waar was ik al die tijd....

Ongelooflijk hoe snel de tijd vliegt. Zó waren we nog in München,
nu zijn we alweer een maand terug van een korte vakantie in Schotland.
Geen uitgebreid reisverslag deze keer. Wel enkele fotocollages om
de sfeer van dat prachtige land weer te geven.


De bedoeling was om gedurende 1 week letterlijk en figuurlijk
te proeven van Schotland.
Vanuit Edinburgh ging het naar Oban - Isle of Skye - Grantown on Spey -
Cove en terug naar Edinburgh. Natuurlijk met vele stops in verschillende

leuke plaatsjes.


Onderweg naar Oban stoppen we in Stirling. Terwijl de anderen al richting
het kasteel wandelen loop ik even de andere kant uit. Ik klim helemaal naar
boven omdat ik daar het mooiste zicht heb op de begraafplaats bij de
Holy Rude Church.
In Dalwhinnie bezoeken we de whisky distillery.


Rechtsboven zie je de Forth Bridge in Queensferry.
Links beneden een bootje in Inveraray.


De Schotse keuken staat zeker niet in de top 10 van wereldkeukens.
Wat wil je als het bekendste gerecht Haggies is -:))
Door de ligging aan zee kan je er wel lekkere verse vis eten.
In de Schotse Highlands grazen dan weer de prachtige runderen
en schapen die voor een lekker stukje vlees op het bord zorgen.
Ze houden er ook wel van om hun producten in een krokant jasje
van beslag te stoppen. Zo is er de bekende Fish and Chips iets wat
je in veel pubs kan eten. Als afsluiter nemen we graag die heerlijke
Sticky toffee pudding. Wel eerst even die broeksriem aanpassen.....




Thuisgekomen had ik het gevoel dat ik voor mijn doen al een eeuwigheid
geen steekjes meer gemaakt had. Daar moest wat aan gedaan worden.
Eerst maar eens een stapeltje sterretjes maken.


Daarna begon er een project te kriebelen waar ik al lang mee
in mijn hoofd zat. In één van mijn quiltboeken had ik een foto
gezien van een quilt die ik graag wilde maken. 


Waarom wil ik toch altijd een quilt maken waar ik alleen maar
een foto en dus geen patroon van heb. Bloed, zweet en tranen
heeft me dit blok gekost. Net toen ik dit hele project wou opgeven
was daar mijn quiltmaatje Anita met de juiste kijk op de zaak.
Toen eenmaal het patroon klopte was ik vertrokken...........


Voila c'est ca. Mijn eerste blok is gemaakt.


Blok nummer twee.


Blok nummer drie.


Nog even een close up van die ontzettend mooie potloodtekening
waar ik eerder op dit blog al eens over geschreven heb.


Blok nummer vier.


Blok nummer vijf.


Deze prachtige Schotse hooglander mag ook even mee op de foto.




Ondertussen voel ik mij een beetje als Superman  -woman.
Zo vlot verloopt het maken van deze blokken.


Blok nummer zeven.


Blok nummer acht.


Met blok nummer negen zit ik op de helft van het aantal
blokken die ik moet maken. Voorlopig laat ik de wybertjes even
voor wat ze zijn. Volgende week heb ik andere plannen....


Volgende week ga ik voor het 15de jaar op rij op
"zussen"fietstocht. Dit jaar ligt de organisatie in mijn
handen. Ze zullen het zich niet beklagen -:)
Zoals je kan zien tap ik uit veel verschillende vaatjes
om het zo lekker, spannend, leerrijk mogelijk te maken.


Hier volgen enkele covers van fietstochten toen er nog
van iedere tocht een fotoboek werd gemaakt. Foto's laten
ontwikkelen, inplakken en van de nodige commentaar
voorzien, dat vond ik fijn om te doen. 






Toch jammer dat ik de traditie van het fotoboek maken ergens
halverwege de jaren heb laten hangen.


Onze moeder heeft ons negen keer op fietstocht weten gaan.
Moest ze op de hoogte zijn van het feit dat wij nog steeds samen 
gaan fietsen ze zou toch fier zijn op haar kroost denk ik!!
Ik wens jullie allen een heerlijke zomer toe en bij leven en
welzijn tot een volgende keer weer.
Groetjes, Liliane

zondag 5 mei 2019

München (4)...

Vandaag rijden we een stukje richting Oostenrijkse grens naar
de Tegernsee. Op de ring rond München zien we deze O2 toren liggen.
Toen deze toren klaar was vond het stadsbestuur het maar niets
dat er zulke hoge gebouwen zouden verschijnen in en rond München.
Er is nu bij wet vastgelegd dat geen enkel nieuw gebouw het uitzicht
op de Frauenkirche en het uitzicht op de Alpen mag belemmeren.




Wanneer je deze kant op wil rijden dan vertrek je best op tijd om
niet in de file terecht te komen. Zeker in het weekend wanneer de
stadsmensen naar plekken als deze willen komen om te ontspannen.


De Tegernsee is een populair en luxueus vakantieoord.
In de jaren 60 werd een rioleringsstelsel rond het meer
aangelegd waarin afval- en regenwater wordt opgevangen
en afgevoerd.


Hierdoor is de Tegernsee een van de schoonste meren van Beieren.
In de nazitijd werd het meer bezocht door veel partijbonzen,
waaraan het meer nog steeds de bijnaam "Lago di Bonzo" dankt.


We volgen nog altijd onze gids.....


.....en genieten van de prachtige natuur onderweg!




Wat ook mooi is zijn de muurschilderingen op de woningen.






Het is ondertussen middag geworden en onze magen beginnen te knorren.


Daar in de verte ligt een restaurant (rode dak).


Wat een mooi decor om paaseitjes op te hangen!


Leuk die Beierse folklore!




Onze wandeling zit erop. Nu ergens een plaatsje zien te
bemachtigen op die overvolle terrassen. 


Omdat onze gids van aanpakken weet heeft ze ook nog een daguitstap
naar Regensburg en Augsburg voorzien. Wanneer we van de ene naar

de andere stad rijden ligt deze tempel op onze weg. Hier willen we ook
het fijne van weten.


Hoog boven de Donau staat deze tempel, het Walhalla.


In de Oudnoorse mythologie is het Walhalla het paradijs van de
gesneuvelde helden.


Wie hier per boot over de Donau aankomt moet wel eerst een
flink aantal trappen beklimmen om bij de tempel te geraken.
Het uitzicht van boven is wel bijzonder mooi.

De initiatiefnemer , Ludwig Van Beieren I,
vatte het plan op om grote namen uit de
Germaanse/Duitse/Beierse geschiedenis te eren.



Hij begon kunstenaars uit te nodigen om marmeren
borstbeelden te laten maken van beroemde mensen
uit het verleden.


Hier en daar zien we toch ook een Nederlandse en Vlaamse vertegenwoordiging.




Het blijft een vreemd gezicht deze Griekse tempel in Beieren
maar als je in de buurt bent is een bezoek aan dit gebouw zeker
de moeite waard.


Regensburg is één van de oudste steden van Duitsland.


Hier zien we de Steineme Brücke over de Donau.
Dit middeleeuwse bouwwerk diende als voorbeeld
voor talrijke andere bruggen, zoals de Karelsbrug in Praag.
De bouw duurde van 1135-1146. Daarmee is het de oudste, ten dele
nog onveranderd behouden gebleven, stenen boogbrug van Duitsland.


De kathedraal van het bisdom Regensburg, de Dom St. Peter,
is het hoog oprijzende symbool en van verre zichtbaar
middelpunt van de stad.
De Dom is ook de thuisbasis van de Regensburger Domspatzen,
een van de oudste jongenskoren ter wereld.



Nog in de jaren 60 waren er plannen om de historische
gebouwen van de stad te slopen voor nieuwbouw. Nu is
iedereen blij dat het niet zo ver gekomen is.


Sinds de jaren 70 wordt de binnenstad weer gekoesterd en wordt
het historische erfgoed met zorg gerestaureerd en beschermd.


Regensburg bezit 1.500 onder monumentenzorg vallende gebouwen.
Hiervan zijn er 984 door Unesco als werelderfgoed erkend.


Het Schottenportal van de Schottenkirche St.Jakob, de Schotse
St.Jakobskerk. Deze 12de eeuwse romaanse Schottenkirche
werd gesticht door Keltische missionarissen uit Ierland.



De kerk is beroemd om het noordportaal uit circa 1180.
Het unieke Schottenportal is zwart geworden door
verontreiniging.

Ter bescherming staat er nu een glazen portaal omheen.
Hier zie je duidelijk de reflectie van de omliggende
gebouwen in het glas. Door een glazen deur kan je wel nog
tot bij de kerk komen.








Aan de achterkant van het Goliathhaus ligt het huis van
Oskar Schindler. Hij woonde hier van 1945 tot 1950.
Oskar Schindler werd beroemd door de speelfilm
"Schindler's List". Tijdens WO II redde hij ongeveer
1200 Joden.

("Walking Man", een sculptuur
uit 1995 van Jonathan Borgsky )
Met bijna 100.000 stappen op de stappenteller
hebben we héél wat afgewandeld in München en

omgeving. Deze citytrip heeft onze verwachtingen
ver overtroffen!!



Dankjewel lieve Melanie om ons al die plekjes in 
"jouw" stad te tonen. We hebben onze ogen uitgekeken
in de Biergarten en het Bräuhaus. De sfeer die daar hing
zullen we niet snel vergeten. En andersom denk ik dat het jou
deugd gedaan heeft om weer enkele dagen van dat familiale
sfeertje te hebben kunnen genieten. Het waren zalige dagen!!
Groetjes Liliane