Lucy has a secret....

"Liliane, mag ik eens een projectje met jou delen waar ik stiekem al een
tijdje mee bezig ben?" 
Met dit WhatsApp berichtje maak ik voor de eerste keer kennis met
het geheime project van Lucy (klik)!! Het bericht bevat ook een aantal
foto's van de quilt in wording. Ik zie prachtige blokken van allemaal
aan elkaar gestikte kleine driehoekjes.
Vele berichtjes volgen met steeds een update van haar driehoekjes-
project. Binnen de kortste keren doe ik mee en werken we beiden 
aan een quilt met hetzelfde malletje en alzo ontstaat er tussen ons een
"driehoeksverhouding" die 2,5 jaar zal duren.

Ik begin met repen stof te snijden met een breedte van 5,25 cm.
Van deze repen worden vierkantjes gesneden.
 Wanneer ik een grote stapel gekleurde en effen vierkantjes heb
snij ik ze diagonaal door.

Na het overzichtelijk sorteren van de gekleurde stofjes kan ik
 paartjes (gekleurd stofje tegen een effen stofje) beginnen uitleggen.
Deze worden tegen elkaar gestikt.

Zo ontstonden er lange slingers driehoekjes. Met zoveel
vlaggenslingertjes leek het wel feest in mijn naaikamer.

Na het strijken van de naadjes moesten alle vierkantjes op
hun definitieve afmeting gesneden worden.

Bij het uitleggen van de rijen let ik goed op
dat er niet twee dezelfde stofjes naast elkaar liggen.

Losse blokjes worden in rijen aan elkaar gestikt.

Het moment is aangebroken om een definitieve beslissing te
nemen ivm de layout van de quilt. Uiteindelijk beslis ik om
12 grote blokken van telkens 12/12 vierkantjes te maken.

De volgende stap is het kiezen van een stofje voor de sashings.
Er waren héél wat kandidaten voor deze selectieproef.

Uiteindelijk kies ik voor dit lichtroze stofje omdat het zo mooi blend
met de gekleurde driehoekjes. Nu deze knoop is doorgehakt kan ik met
een gerust gemoed drie weken naar Namibië gaan. Het is dan
september 2017.

In april 2018 post ik deze foto op mijn blog. Mijn driehoekjes-
project heeft lange tijd stilgelegen. Omdat ik vrees dat ik dit 
project steeds weer voor mij uit ga schuiven beslis ik om er een
deadline op te zetten. Ik spreek met Lucy af dat we voor het einde van
2018 een afgewerkte quilt willen hebben. Er volgt een strak quiltschema.
 Uren, dagen, weken, maanden van quilten beginnen hun tol te eisen
maar ook resultaat op te leveren. Wanneer zowat alles pijn begint
 te doen (vingers-handen-armen-schouders-goesting), en met
een maand vertraging,  wordt half januari het allerlaatste
 quiltsteekje gezet.

Nu nog de binding eraan stikken en tegen naaien.
Op 19 januari kan ik, na het aanbrengen van het label, een
punt zetten achter dit quiltproject. 

Nu maar hopen dat ik met vlag en wimpel geslaagd ben voor onze
"driehoekjes" challenge.
Oordeel zelf maar -:))

De komende avonden zal ik, in het gezelschap van Michelle, heerlijk
genieten van de warmte, de vriendschap en de herinneringen die 
achter het verhaal van deze quilt schuilgaan.
Dankjewel "partner in crime", het was een hele eer dat je mij hebt
  toegelaten om dit quiltavontuur met jou aan te gaan. We kennen
elkaar enkel via onze blogs en toch is er al jaren dat soulmate gevoel.
Hier is weeral een bewijs geleverd van de verbindende kracht van quilts!
Ik heb nu al binnenpretjes wanneer ik op een dag mijn 
kleinkinderen het verhaal van Lucy's geheimpje zal vertellen!
"And the quilt tells a story and the story is our past."
Groetjes Liliane

Nijmegen....

In tegenstelling tot in Nederland sluiten de scholen in
België van 1 juli tot 31 augustus hun deuren. Alhoewel we
al lang geen studenten meer hebben blijven deze twee maanden
toch de echte vakantiemaanden voor ons. Een vaste waarde tijdens
deze twee maanden is onze jaarlijkse (schoon)zussen fietstocht.
Dit jaar stapten we in Weert op de trein om via Den Bosch in
Nijmegen aan te komen. 

We hadden er een leuk hotelletje geboekt waar we voortreffelijk
ontvangen en verwend werden door super vriendelijk personeel.
Allemaal jonge mensen met liefde en passie voor hun job!

De eerste dag ging het via Cuijk naar Grave en dan verder
naar Nijmegen. We hebben er de oude toren van de
Sint-Martinuskerk beklommen waarin het museum
Ceuclum gevestigd is. Hier een zicht op de Maas
vanop de toren.

Zo stil en verlaten als het in Cuijk was, zo druk en gezellig
was het in Grave. Daar kwamen we midden in een schlager-
festival terecht.

En wat doe je als je op een schlagerfestival terechtkomt?
Die fietstassen aan de kant gooien en gezellig meedoen!!
We hebben er genoten van een zangkoor met een
Nederlandstalig repertoire. Leuk om die bekende liedjes
live te horen zingen. Spijtig dat we verder moesten want hier
hadden we nog wel wat uurtjes willen blijven plakken.

De tweede dag hebben we veel over dijken gefietst.
Heel mooi maar wel met een straffe wind op kop!
Hier zijn we in de theetuin van Millingen.

Een goed verscholen tuin met enkele intieme
zithoekjes. De thee en het gebak waren er
voortreffelijk! 

De laatste dag zijn we met de fiets van Nijmegen naar Den Bosch
gereden. Dit hebben we vooral gedaan om ons de trein overstap
in Den Bosch richting Weert te besparen. Toch niet evident om
in volle spits met vijf fietsers, gepakt en gezakt, op de trein te
springen. Maar met de hulp van zéér vriendelijk treinpersoneel
en een helpende hand van medepassagiers is alles weer prima
verlopen!

Ondertussen word ik er thuis van verdacht een stevige
driehoeksverhouding te hebben. Logisch als je ieder vrij
moment bij die geliefde (lapjes) wil zijn -:) !!
Fijne avond en tot een volgende keer.
Groetjes Liliane

Genieten en wachten....

De voorbije weken ben ik zó druk bezig geweest met dit
project dat er zelfs geen tijd meer over was om nog te bloggen.

Onder het label "Driehoekjesquilt" heb ik één jaar geleden
een eerste keer hierover geschreven. Nu heb ik het terug
opgepakt en hoop deze keer tot aan de finish door te gaan!!

Juni betekent op vele plaatsen open tuindagen.
Zo ook in het Kasteel Hex. Midden in het glooiende
landschap van zuidelijk Haspengouw ligt dit prachtige
kasteel. De tuindagen van Hex- tweemaal per jaar- zijn
een bijeenkomst voor de echte tuinliefhebber.
Je kan hier gepassioneerde plantenkwekers en andere
deskundigen ontmoeten.

Het stond al langer op ons verlanglijstje om hier eens
naartoe te gaan maar ieder jaar kwam er wel iets tussen.
Dit jaar bleek het eindelijk eens te lukken. Het was een
prachtige dag in een prachtige omgeving waar we ten volle
van hebben genoten!

Waar we ook ten volle van genieten is onze wekelijkse
oppasdag met Rosalie. Nog twee maanden zal ze op
maandag bij Omi en Opi zijn om daarna de grote
stap richting school te zetten. 

Gelukkig hebben Opi en Omi al plannen gemaakt voor de maand
september want dat we deze kampioen gaan missen dat is
iets wat héél zeker is.

Ondertussen kijken we ook uit naar de geboorte van een broertje
of zusje voor Rosalie. Nog enkele weken in spanning afwachten!
Hopelijk zal alles goed verlopen en mogen we vanaf oktober weer
heerlijk oppassen op zo'n nieuw klein wondertje!

Dit viel vanmorgen bij mij in de brievenbus.
Via Facebook vroeg Quiltmania om een foto te maken
van één of meerdere door hun uitgegeven boeken. Uit de
inzendingen zou men vijf winnaars aanduiden.
Leuk om mijn naam terug te vinden op de lijst met de winnaars. 

Met dit mooie boek vol nieuwe inspiratie begin ik aan een
heerlijke zomervakantie. Een zomervakantie die wordt
ingezet met onze jaarlijkse "zussen"fietstocht. 
Nog even de valies inpakken en dan "en route"!
Groetjes Liliane

So far, so good.......

Tot zover gaat alles goed met de driehoekjesquilt.
1100 halve driehoekjes zijn omgetoverd tot 550 vierkantjes.
Ze hangen nu op mijn design wall te wachten om aan elkaar gestikt
te worden. Dit zal dan het middendeel van mijn quilt worden.
En daarna zal ik een plantrekker moeten zijn want ik kan
alleen maar afgaan op enkele kleine fotootjes. 
Ben ik een goeie plantrekker? Dat zullen jullie wel merken
aan het vervolg van dit project!
Groetjes Liliane