Dag 624

Vandaag rijden we naar de Wild Coast.
De Wild Coast is een stukje van de Eastern Cape
gelegen tussen de Great Kei River en de
Mtamvuna River.

Dit is het voormalige "Transkei", het "onafhankelijke thuisland"
van de zwarte Xhosa-sprekende Afrikanen tijdens het 
apartheidsregime.  Hier ligt ook de geboortegrond van
Nelson Mandela. Mandela groeide op in een klein dorpje
in de buurt van Mthatha.

De meeste bewoners  in deze streek hebben geen baan
en wonen in hutten. Ze vissen, telen maïs en koken
nog op een houtvuurtje. 

Sommigen proberen een graantje mee te pikken van het
toerisme. Al van 's morgens vroeg wachten ze op toeristen
die hopelijk wat van hun zelfgemaakte spulletjes willen kopen.
Ondanks hun povere levensstandaard stralen deze mensen
een blijheid uit die ons tot nadenken stemt.

Met" Take a walk on the wild side" van Lou Reed
in het hoofd beginnen we aan een seekuier
langs deze ruige kust.

De Zuid-Afrikaanse politiek tijdens het apartheidsregime
leidde tot een verwaarlozing van deze Wild Coast.
Daardoor is de intensieve ontwikkeling, die veel voor
blanken gereserveerde kusten bedierf, hier uitgebleven. 

Ons stap en stop en stap en stop.
Ons het vir oulaas talle kere vir foto's gestop en vir
die oseaan te ruik.

De natuur heeft hier de mooiste patronen gecreëerd.
Zowel in het zand als tussen de rotsen. 

Deze steen lijkt net een spons.

Tussen de rotsen zien we iemand aas verzamelen
voor een vistochtje later op de dag.

Na de middag varen we met een bootje de lagune in op zoek naar
zeearenden.

Ik vind het altijd leuk om een landschap ook eens vanop
het water te bekijken. Dit geeft toch weer een andere
kijk op de omgeving. Mooi!

Na 2 dagen Wild Coast gaan we morgen opnieuw
naar een National Park. Dat is een mooi vooruitzicht
want ik mis de dieren al.

Dag 623

De dag begint vroeg vandaag. Er wacht ons een rit van
500 km naar de Drakensbergen. En het zijn heus niet
allemaal kilometers over de autosnelweg! 

We dachten dat we ondertussen al wat gewoon waren
wat betreft ruwe wegen. Totdat we aan de laatste 45 km
van deze tocht beginnen. Wat een helse rit was dat!

Kilometers lang rijden we door een landschap waar geen
levende ziel te bespeuren is. De dichte mist maakt het
op sommige plaatsen extra spannend. Onder een
daverend applaus brengt Wessie ons weer veilig op
onze bestemming. Wat een geweldige meid is dat toch!

De volgende morgen staat er een wandeling op het programma.
Bergschoenen aan, veters goed gestrikt, rugzak mee en
bly op die pad!

De Drakensbergen is een grandioos gebergte, met de meest
spectaculaire vergezichten. De hoogste bergtoppen liggen bij
de grens met Lesotho en reiken tot bijna 3500 m hoogte.
Het is een van de mooiste gebieden van Afrika om te wandelen.

In de zomermaanden kan het weer zéér wisselvallig zijn.
Temperaturen schommelen van 15° tot 35°. Soms kunnen
er hevige stortbuien voorkomen.

Dit is wandelen in een "Lord of the rings"landschap.

De mist van gisteren hangt vandaag nog over de bergtoppen.
Geef mij dit weertje maar. Ik zie het niet zitten om hier bij
een temperatuur van 35° rond te lopen zonder enige
bescherming van bossen of bomen.

Onze tocht gaat naar de voet van deze waterval.

Hier zit iemand die nochtans probeert om niet op te vallen.

Eindpunt bereikt!
Morgen reizen we verder naar de Wild Coast.

Dag 622

De volgende 2 dagen verblijven we in het Mkuzi Game Reserve.
Voordat we deze poort bereiken worden we stevig door elkaar
geschud in de truck. De wegen naar zo'n park lopen echt niet
over asfalt!!!

Mkuzi ligt in het noorden van KwaZulu-Natal.
We slapen er in deze tent voorzien van alle comfort,
inclusief muskietennet. We verblijven tenslotte nog
steeds in malariagebied.

Onze Belgische gids Dimitri neemt ons mee naar een
kijkhut gelegen aan een waterplas. Ideaal om dieren
die komen drinken te spotten.

In de kijkhut hangt ook informatie over de verschillen
tussen de witte en de zwarte neushoorn.

Na het bestuderen van bovenstaande tekst zouden we
moeten weten welke neushoorn hier de weg oversteekt.

Wanneer we de volgende morgen in stilte naar de
waterplas wandelen horen we al van ver dat het
er weleens héél druk zou kunnen zijn.

Een grote kudde gnoes en zebra's doen zich tegoed aan het
frisse water. In de kijkhut zitten we op de eerste rij om van
dit schouwspel te genieten. Hiervoor kom je naar Afrika.

's Middags heeft Wessie weer een idyllische picknickplek
voor ons uitgekozen. Ze vraagt ons wel om niet te dicht
bij de rand van het meer te gaan. Dit bord legt uit waarom!

Even uitblazen!

Natuurlijk zitten er ook adders en slangen op de
terreinen waarin we ons begeven. Een klein woordje
uitleg over deze beestjes mag dan ook niet ontbreken.

Van de Bavianen wisten we het al maar er zijn nog
andere dieren die hun neus graag in andermans
potten steken. Terwijl wij rond het kampvuur zitten
komt deze Galago kijken of er nog iets te rapen valt
in de keuken. De roep van sommige soorten Galago's
doet denken aan het gehuil van een baby,vandaar de
naam "bushbabies". Overdag slapen ze en 's avonds
gaan ze op zoek naar voedsel.
Morgenvroeg staan we om 4u op. Er staat ons een
lange rit naar de Drakensbergen te wachten.

Dag 621

Vandaag verlaten we voor 1 dag Zuid-Afrika en rijden we naar
buurland Swaziland. Aan de grens moeten we ons eerst laten
uitschrijven uit Zuid-Afrika. Enkele stappen verder laten we
ons inschrijven in Swaziland.  Swaziland ligt helemaal ingesloten
door Zuid-Afrika en Mozambique en heeft bijgevolg geen kustlijn.

Rond het middaguur stoppen we bij het Peak Craft Center.
Hier zien we mooie winkeltjes waar kwaliteitsvolle,
handgemaakte voorwerpen verkocht worden zoals juwelen,
handtassen, schilderijen, kleding en beeldjes. 

Wij vinden er een mooi plekje om onze lunch te bereiden.
Het spectaculaire uitzicht op de omringende bergen
krijgen we er gratis bij.

Terwijl wij eten speelt er zich naast ons een leuk tafereeltje af.
Een aantal vrouwen hebben zich hier verzameld omdat de
plaatselijke kruidenier langs zal komen. Omdat een winkel hier
echt niet om de hoek ligt kunnen de vrouwen eenmaal per week
 hier inkopen doen. De truck is afgeladen vol met ajuinen, wortelen,
aardappelen, rode bieten enz. Met de gospelmuziek op de achtergrond
is dit een stukje Afrika waar we ook naar op zoek waren. Prachtig!

Wessie neemt ons mee voor een wandeltocht door het
Malolotja natuurreservaat. De wandelroute wordt
aangeduid met op elkaar gestapelde stenen. 

Onderweg krijgen we uitleg over bloemen, planten en
kruiden die we zien. Plots ziet Wessie een aantal
beenderen liggen.

We puzzelen even om te zien wat we ervan kunnen maken.

Het Malolotja natuurreservaat is van een adembenemende
schoonheid. Het bestaat uit beschermde wildernis van 
graslanden, kloven en bergtoppen vanwaar je tot over de 
landsgrens kan kijken. Het is onmogelijk om met de 
camera de pracht van dit landschap te vatten.

Kijk eens naar de prachtige "Afrika"kleur van de rotsen.
Een mooi moment om dit schaduwspel vast te leggen.

Iedereen geniet op zijn manier.

De volgende morgen rijden we terug naar de grens om
ons weer te laten inschrijven in Zuid-Afrika.

Dag 620

Omdat we de eerste 2 weken alle maaltijden bij onze
truck verbruiken moeten er ook boodschappen gedaan
worden. Hiervoor stoppen we meestal bij de lokale
Sparwinkel. Hier zie je de plaatselijke bevolking rustig
wachten totdat de deuren van de winkel opengaan.
Het gezegde: "Wij hebben het horloge, zij hebben de tijd"
is zó waar! Zo'n tafereeltje kan je je bij ons toch niet indenken.

Terwijl Wessie de boodschappen doet hebben wij tijd voor een
koffie. De boodschappen worden in de koelkast van de truck
geladen en we kunnen weer verder.

We rijden richting het Kruger park waar we 2 dagen zullen
doorbrengen.

Onze verblijfplaats ligt in Lower Sabie.

Afhankelijk van het dagprogramma begint onze dag tussen
4u en 6u 's morgens. Vanaf het opstaan tot het slapen gaan
leven we buiten. Wat een verschil met het leven thuis.

Je zal deze Bavianen maar op bezoek krijgen als kampeerder.
Als er ook maar iets eetbaars te vinden is gaan ze ermee vandoor.
Deksels worden van de pannen gegooid, vuilbakken worden
leeggehaald. Niet prettig om te zien dat je ontbijt verdwenen is.

Het voordeel van een truck is dat je vrij hoog zit en zo
beter de dieren kan spotten. Zeker de eerste dagen is het
spannend om naar dieren te speuren. 's Avonds doen
onze ogen pijn van het ingespannen kijken.

De eerste dieren die we zien zijn de impala's. De impala
is een middelgrote antilope. De mannetjes hebben hoorns.
Soms wordt de impala ook wel het "fast-food van de wildernis"
genoemd. Dit omdat ze een gemakkelijke prooi zijn. Maar ook
omdat bij een weglopend dier de zwarte bilstrepen doen
denken aan het M-vormige logo van Mc Donald's.

Hier zie je een familie wrattenzwijnen. Het lijkt
erop dat hun vel een beetje te kort is want als ze het
op een lopen zetten schiet hun staart als een pijl de lucht in.
Grappig om te zien!

Hier zitten we even op een hoger uitkijkpunt van het park.
Het geeft toch een vreemd gevoel om hier rond te lopen
zonder de bescherming van de truck.

De Big Five is een uitvinding van blanke jagers die deze
dieren het moeilijkst te voet te bejagen vonden. De jager
 die ze alle vijf neerhaalt "wint" de African Big Five Grand Slam.
Als eerste in de rij van vijf zien we de Afrikaanse olifant.
Er zijn ongeveer 12.000 olifanten in het Kruger park.

De neushoorn is de tweede in de rij. Het wonderlijke van de
natuur is dat er op één continent twee dieren rondlopen die 
op het eerste zicht nauwelijks van elkaar verschillen, maar
die als je ze beter leert kennen net héél veel afwijkingen vertonen:
de witte en de zwarte neushoorn.
In het park leven nog 10.200 witte en rond de 600 zwarte
neushoorns.

Als derde zien we de buffel. Deze grote, krachtige dieren
kunnen zéér gevaarlijk zijn als ze zich bedreigd voelen.
Buffels zijn sociale dieren die leven in groepen van soms
wel honderden dieren. Hun hoorn is ondoordringbaar
voor kogels. 

Giraffen zijn de langste landzoogdieren die je kan vinden.
Ze komen héél rustig over als je ze ziet eten van de blaadjes.
Het zijn misschien wel de meest sexy dieren van het park met
hun lange wimpers, hoge poten en sierlijke staarten.
In het park leven 8300 giraffen.

Als vierde lid van de Big Five zien we het luipaard.
Luipaarden zijn niet makkelijk te zien omdat ze zich
graag en goed verstoppen en ze zich heel erg goed
camoufleren. Een luipaard dat op z'n dooie gemak de
weg oversteekt is dan ook erg zeldzaam. Onze gids
had het nog nooit meegemaakt.
We verlaten het Kruger park zonder de leeuw gezien te
hebben. Over enkele dagen krijgen we een nieuwe kans.