Dag 607

(gefietst op 10 oktober)
Vandaag kiezen we een fietstocht in het midden van onze
provincie. We zetten de auto op de parking van KRC Genk.
KRC Genk is onze Limburgse voetbalploeg die 3x landskampioen
speelde (1999 - 2002 - 2011). De club staat erom bekend
een echte familieclub te zijn. We fietsen richting Zwartberg waar
we al vlug aan de Sint-Albertuskerk staan.

In de arbeiderswijken van de Limburgse Kempen bouwden
de mijnmaatschappijen indrukwekkende mijnkathedralen.
Imposante en rijk aangeklede kerken waarin de mijnarbeiders
om bescherming gingen bidden. Zo zijn de ramen van deze
kerk geen gewoon glas in lood, maar centimetersdik kristal
van Val Saint-Lambert. Daarom dat deze kerk ook wel
 "de kerk met zevenduizend flonkerende kristallen" wordt
 genoemd. De toren is een kopie van de St-Niklaastoren
in Veurne.

Geïnspireerd door de populaire Engelse tuinwijken bouwde
de mijndirectie groene cités dichtbij de mijnzetels. Daarin
kregen de mijnwerkers een woning. Ook na de sluiting van
de mijnen bleven de wijken bewoond. Ze behielden hun
bijzondere charme. Je kan deze wijken op je eentje verkennen
met een wandelkaart of onder begeleiding van een gids.

Kasteel Engelhof ligt op het domein Hengelhoef.
Hengelhoef is een natuur- en recreatiegebied in Houthalen.
In 1962 kwam het in handen van de Christelijke Mutualiteiten
die er een vakantiecentrum inrichtte. Ik herinner me dat ik hier
in een grijs verleden ooit eens een patchworkles ben komen
volgen in het zogeheten pyramidegebouw.

In de wei tegenover het kasteel zien we deze hertjes bezig.
Dit tafereeltje zou ik wel wat langer willen bekijken maar
zo geraken we natuurlijk niet aan al die knooppunten!

Het volgende stukje van onze route loopt door Ten Haagdoorn.
Dit is een heidegebied in Midden-Limburg. Spijtig dat de heide
uitgebloeid is maar we zijn toch onder de indruk van de
schoonheid van dit gebied. Indrukwekkend!

Al meer dan 20 jaar begrazen schapen het gebied. De kudde
graast een tijdje op één plaats binnen een verplaatsbare
omheining. Als ze voldoende gegraasd hebben, wordt de
omheining verplaatst en kan de kudde een nieuw stukje
heide beheren. Dankzij deze ijverige schaapjes blijft de
heidepracht behouden.

Het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek is een opvangcentrum
voor zieke, gewonde of hulpbehoevende wilde dieren.
Dankzij de inzet van Sil Janssen , zijn team en vele
vrijwilligers is het centrum uitgegroeid tot het grootste
en meest professionele opvangcentrum voor deze dieren
in de euregio.

In Opoeteren duiken we het bos in voor een eindeloos
lang fietspad. Gelukkig weet ik dat er ginder ver
een leuk plekje op ons ligt te wachten.

Héhé, uiteindelijk komen we toch bij het oud stationnetje
van As aan. Na meer dan 40 km fietsen zijn we dringend
toe aan een stukje Limburgse vlaai op het zonneterras
van dit prachtig gerestaureerde stationnetje.

De vloer binnen lijkt wel op een quilt!

Het stationnetje is één van de zes toegangspoorten
tot het Nationale Park Hoge Kempen waarover ik
hier al meer geschreven heb. Aan deze toegangspoort
speelt het mijnverleden een belangrijke rol.
Deze 31 meter hoge uitkijktoren geeft een mooi uit-
zicht op de omgeving. De toren is een houten replica
van de boortoren waarmee André Dumont in 1901
de Kempense steenkool in As ontdekte.

De ontginning van het zwarte goud leidde tot de oprichting
van het kolenspoor. Met het sluiten van de mijnen was ook
deze spoorlijn niet meer nodig. Nu is het kolenspoor een
toeristische spoorweg tussen Waterschei en As op het traject
van de voormalige spoorlijn 21A.
(de trein op de foto werd gebruikt tijdens de filmopnames
van Marina. Een film gebaseerd op de herinneringen
van Rocco Granata)

Het bezoekerscentrum van deze toegangspoort tot
het NPHK is ingericht in deze authentieke treinwagon.
Hier krijg je alle info over het Nationale Park.
Na een tocht van 56 km staan we weer op de parking
van KRC Genk.

Tussenstand
Kilometers      :  838 van ?? kilometers
Knooppunten     :  244 van ?? knooppunten

Dag 606

(Gefietst op 4 oktober)
Vandaag start onze fietstocht in Diepenbeek.
Diepenbeek kreeg vooral bekendheid toen er in 1971 het
Limburgs Universitair Centrum (LUC) werd opgericht.
Sinds 15 juni 2005 veranderde de naam in UHasselt.
UHasselt is de Limburgse universiteit in België met
campussen in Diepenbeek en Hasselt.

We fietsen duidelijk in een ander seizoen. De bladeren verkleuren
en bomen verliezen hun blad. De weg ligt soms bezaaid met een
dikke laag afgevallen kastanjebolsters. Het zonnetje doet nog flink
haar best maar het voelt toch al wat frisser aan op de fiets.

We fietsen van Diepenbeek richting Rapertingen. Daar fietsen
we door de mooie Mombeekdreef waar gastronomisch restaurant
Figaro ligt.

(foto van de site van restaurant Figaro)
Chef Jacques Colemont (hier rechts) had deze week de
 grote eer om onze koningin Mathilde te mogen ontvangen
 in zijn restaurant. Zij woonde er een werkvergadering bij 
van Markant, een netwerk van en voor ondernemende vrouwen.

We fietsen verder richting St - Lambrechts - Herk.
Dit bord staat toch wel héél vreemd geplaatst. Normaal
gezien rij je een dorp binnen als je zo'n bord ziet.
Hier rij je de maïs in! 

Als er één gegeven is wat op al mijn fietstochten terugkomt is
het toch wel maïs!! Onvoorstelbaar hoeveel maïs er overal
staat. Je ziet bijna geen andere gewassen meer. Hier worden
we er bijna claustrofobisch van.

Wat is me dat toch met die gemeenteborden vandaag?
Even gaan kijken welke gemeente we hier binnenrijden.
Het blijkt Beverst te zijn.

Toen ik aan deze uitdaging begon had ik Paul al verwittigd,
als we in Bilzen komen wil ik absoluut bij bakker Vangronsveld
langsgaan. Aangekomen in het centrum van Bilzen keek hij eens
naar mij en vroeg:"Wil je nog naar die bakker" Tuuuurlijk!!!
Dan begin al maar klein te schakelen! 

Als je er zo een grote inspanning voor over hebt moet
de beloning toch wel de moeite waard zijn.
Het gezegde "Vakmanschap is Meesterschap" is helemaal
van toepassing in dit heerlijke, ambachtelijke broodje.
Het is de specialiteit van deze bakkerij.

In Diepenbeek moeten we nog een "heen en terug"knooppunt
langs het kanaal afwerken. Dat kost ons toch 5 km extra.
Met 84 km op de teller en bij momenten een zwaarder parcour
was dit toch weer een pittige tocht. Tot op een volgende tocht!

Tussenstand
Kilometers           :  782 van ?? kilometers
Knooppunten           :  228 van ?? knooppunten

Dag 605

(gefietst op 30 september)
Voor de fietstocht van vandaag parkeren we de auto aan
het vakantiepark Molenheide. Vandaar fietsen we naar
brouwerij Ter Dolen. Het kasteel "De Dool" werd in de late
Middeleeuwen door de abten van de abdij van Sint-Truiden
als zomerverblijf gebruikt. Voor het kasteel ligt een boerderij
waarin sinds 1994 een ambachtelijke brouwerij en een
taverne ondergebracht zijn. Op dit vroege uur waren de poorten
nog gesloten. Eenmaal geopend is het hier een komen en gaan
van fijnproevers die het gekende abdijbier komen degusteren.

Al vlug bereiken we de Mijnterril van Heusden-Zolder.
Dit is één van de getuigen van het steenkoolmijn-tijdperk
in Limburg. Samen met de omliggende gronden vormt de
Mijnterril een kostbaar natuurreservaat.

Het Kamp van Beverlo is een uitgestrekt militair oefenterrein
dat ten oosten van Leopoldsburg ligt. Hoewel het kamp nu in
Leopoldsburg ligt, behield het de historische naam Beverlo omdat
daar in 1835 het eerste militaire kamp werd opgezet.

We bevinden ons op militair grondgebied dus zullen
we de bevelen maar opvolgen!

Hier passeren we het recreatieoord 't Fonteintje. In de
volksmond beter bekend als Koersel Kapelleke.
Deze plek is nl. gegroeid rondom een kapel die al sinds
1826 gekend is als bedevaartsoord.

Rond het middaguur bereiken we het Albertkanaal in Lummen

Terwijl we de schepen voorbij zien varen genieten we
van een heerlijke kom soep. Een beetje energie opdoen
voor de kilometers die nog volgen.

Terwijl ik voor de zoveelste keer het lensdopje van mijn
camera aan het zoeken ben doet mijn fietsmaatje een
Check-up van de route.

Waren we vanmorgen aan de mijnterril van Heusden-Zolder
dan staan we nu aan de gebouwen van de mijn. De mijn van
Zolder is de laatste mijn die dichtging in 1992, na 75 jaar
steenkoolgeschiedenis. De gebouwen zijn nu allemaal
gerenoveerd en hebben andere bestemmingen gekregen.

Hier fietsen we verder richting Houthalen waar we de drukke
Eindhovensebaan moeten oversteken. 

Als we het maïsdoolhof in Helchteren passeren
zijn we bijna aan het eindpunt van onze fietsroute
aangekomen.

Tussenstand
Kilometers     :  698 van ?? kilometers
Knooppunten     :  206 van ?? knooppunten
(omdat ik de kaap van de 200 knooppunten heb bereikt 
komt er een derde kleurtje bij om de volgende 100
knooppunten aan te duiden.)

Dag 604

(gefietst op 27 september)
Voor de fietstocht van vandaag bevinden we ons in het Noorden
van onze provincie nl. de Limburgse Kempen.
De Kempen is een gevarieerd natuurgebied van uitgestrekte
(naald)bossen, zandvlakten en landduinen, heidevelden,
vennen en waterplassen, vruchtbare beekvalleien en weilanden.
Deze verscheidenheid aan landschappen gaan we vandaag allemaal
zien tijdens deze fietstocht. 

 Het is in dit deel van de provincie dat het knooppuntfietsen is
 ontstaan. Op dit bord kunnen we lezen dat deze Limburgse uit-
vinding al dikwijls een prijs in de wacht wist te slepen.
Volgens ons een zéér terechte winnaar!!!

Vanuit Peer fietsen we richting Hechtel.
Daar komen we langs het duinengebied "In den Brand".
Dit gebied maakt deel uit van Bosland, het grootste aaneengesloten
bosgebied in Vlaanderen én het grootste avonturenbos!

Vroeger sprokkelden de inwoners van Hechtel-Eksel
hier hun brandhout. Vandaag is het met zijn meters
hoge duinen één grote zandbak.

In Eksel zien we deze stermolen. Het is een staakmolen
uit 1901. De molen werd aangekocht in Henegouwen.
Zie hoe het deurtje van het molenhuisje dezelfde ster
heeft als de molen.

Met vier watermolens op de schilderachtige Dommel,
twee windmolens en een molenmuseum bezit Overpelt
een uitzonderlijke rijkdom aan molens. Hier zie je het
molenmuseum. Dit kan alleen op afspraak bezocht worden.

De houten standaardmolen die luistert naar de naam
"Windmolen van Sevens" heeft al enkele reisjes achter
de rug. In 1745 werd dit prachtstuk opgetrokken in
Helchteren. In 1853 verhuisde hij naar Overpelt.
In 1963 bracht het gemeentebestuur hem naar zijn
huidige standplaats. De verantwoordelijken verloren
echter uit het oog dat de bomen in de nabije omgeving
de wind tegenhielden. Hoge bomen vangen veel wind......
dat waren ze hier even vergeten!!

Als we door Neerpelt fietsen moet ik toch even stoppen
om een foto te nemen van het St. Hubertuscollege.
Hier hebben onze kinderen hun middelbare schooltijd
doorgebracht. Een plek waar we allemaal véél herinneringen
aan hebben. De ene misschien al wat leukere dan de andere.
Van hieruit fietsen we terug naar het beginpunt van onze
tocht. Eens kijken wat deze tocht me opgeleverd heeft.

Tussenstand
Kilometers    :  636 van ?? kilometers
Knooppunten      :  190 van ?? knooppunten  

Dag 603

Melanie (mijn petekind)

vanmiddag op de catwalk.

Dag 602

(gefietst op 17 september)
De voorbije maand september was zo heerlijk zonnig
dat we regelmatig op de fiets zaten om knooppunten te fietsen.
Na de pittige tocht in Riemst kiezen we vandaag voor een tocht
dichter bij huis. We vertrekken aan het kanaal Bocholt-Herentals
en rijden richting St. Huibrechts-Lille. 

Het is heerlijk fietsen zo langs het kanaal en al vlug bereiken
we Neerpelt. Het Neerpeltse gemeentebestuur vindt het
belangrijk dat graffiti-kunstenaars op bepaalde plaatsen
terecht kunnen met hun creativiteit. Zo werd een overeenkomst
gesloten met De Scheepvaart omtrent het aanbrengen van graffiti
op verschillende brugpijlers in de gemeente. In deze tekening worden
de verschillende troeven van de gemeente Neerpelt voorgesteld.

Daarna fietsen we een stukje over het grondgebied van de
gemeente Lommel. Lommel staat bekend om zijn wit zand
wat gebruikt wordt in de glasindustrie. Via Lommel Kolonie
fietsen we naar het natuurgebied Het Hageven in Neerpelt.

Na het mooie Hageven rijden we verder richting Achelse Kluis.
In 1656 stond er al een gebedshuis voor katholieken uit het
protestantse Nederland op de heide in het land van Achel.
Tijdens WOI werd het klooster door de Duitsers bezet en
vluchtten de meeste monniken naar Nederland. Dwars door
de kloostertuin werd de dodendraad gespannen en de abdij
werd leeggeplunderd. Na de oorlog keerden de trappisten
terug naar de abdij. De Achelse Kluis is nu een toeristische
trekpleister waar het een komen en gaan is van fietsers en
wandelaars. Sinds 1999 wordt er ook weer bier gebrouwen.
Achel behoort tot de zes bieren in België die de naam
Trappist mogen dragen.

Halverwege de oprijlaan aan de Achelse Kluis wordt met een witte
lijn schuin over de weg de grens tussen Nederland en België aangegeven.
Op deze grens liep in de Eerste Wereldoorlog "De Dodendraad", een
dodelijke versperring tussen België en Nederland door de Duitsers
aangebracht. Deze Dodendraad greep diep in in het leven van de
grensbewoners en vooral in de kloostergemeenschap van de
Achelse Kluis, die gelegen op de grens van Nederland en België,
door de versperring letterlijk in tweeën werd gedeeld.

Op dit ogenblik loopt in de Achelse Kluis deze tentoonstelling.
Het is een kleine maar mooi verzorgde tentoonstelling over
het wel en wee van de Noord-Limburgers en generaal Deschepper
tijdens de Eerste Wereldoorlog. Een volgende tentoonstelling
voorzien voor 2015 zal als thema "Den Droad" hebben.

We verlaten de Achelse kluis en steken nu even de grens met
Nederland over. Een mooie dreef leidt ons naar het prachtige
heidelandschap van de Boswachterij Leende.

Boswachterij Leende is een natuurgebied van 2400 ha dat door
Staatsbosbeheer in stand gehouden wordt. Je ziet er heide, zand-
verstuivingen, groene weilandjes en kronkelweggetjes. Op de
heidevelden grazen schaapskuddes.

Grenspaal 176 staat op het raakpunt van vijf gemeenten:
Budel-Soerendonck en Leende aan Nederlandse zijde,
Hamont en Achel aan Belgische kant. Langs de hele
Nederlands-Belgische grens staan bijna 400 van deze
genummerde gietijzeren palen, die er in 1843 werden
gezet ter bezegeling van de Afscheiding van Nederland. 

(Bij het zoeken naar informatie over De Dodendraad kwam ik deze tekst van Leo Oele
en deze foto van Heleen Oele tegen. Bij gebrek aan een eigen foto wil ik jullie deze laten zien.)
Bij fietsknooppunt 216, ontdekken we in het bos de reconstructie
van de Dodendraad of "Den droad" in het plaatselijke dialect.
Deze versperring bestond uit zes stroomdraden, telkens 30 cm
boven elkaar, die met porseleinen potjes op 2 m hoge houten
palen waren bevestigd. De buitenste draden dienden als waar-
schuwing, op de middelste stond 3000 volt. De elektriciteit werd
geleverd door de buskruitfabriek van Kaulille. In Hamont-Achel
lieten 17 mensen bij deze draad het leven.

Tussenstand
Kilometers          :  586 van ?? kilometers
Knooppunten          :  173 van ?? knooppunten
(De pijl duidt de plaats aan waar ik woon.)