Even bijpraten.....

Time flies, dat merk ik wanneer ik naar de datum van mijn laatste
blogpost kijk. Tijd om weer even bij te praten. 
Half september kwam ons oudste kuiken terug naar het nest om
te revalideren van een kruisbandoperatie. 

Klaas en Juliette waren de cliniclowns van dienst.
Met deze allerschattigste cliniclowns verliep het herstel helemaal
naar wens. Ondertussen is ze weer mobiel genoeg om terug
te gaan werken en haar eigen stekje weer te bewonen.

Nu het kuiken weer uitgevlogen was kon ik met een gerust hart
een weekje gaan quilten aan zee. 

Hobby/vakantie, het blijft een heerlijke combinatie!

Het duurt wel even voordat alle meegebrachte spullen uitgeladen zijn.
Daarna nemen we elk ons vertrouwde plekje aan tafel weer in. Het ene
machientje zal de volgende dagen al wat meer snorren dan het andere.

Toevallig werken we met twee uit hetzelfde boek
"Of needle, thimble and thread" van Michelle Yeo.

Het boek hebben we in 2014 in Nantes gekocht. Ik heb toen
ook de Seven Sisters mallen gekocht. Eén van de blokken die ik
voorbereid had om mee te nemen. Blijkbaar had ik toch niet
goed genoeg geteld want ik kwam enkele blauwe blokjes
tekort om het blok te kunnen afwerken. Dat zal dan thuis
moeten gebeuren.

Bij MJeanne ging dit project al voor het vijfde jaar op rij mee naar zee.

In 2014 worden de eerste blokken van deze quilt gemaakt.

Het is een quiltproject waar hoofdzakelijk aan zee aan gewerkt wordt.

Jaar na jaar zagen we dit project groeien.

Na vijf jaar kwam eindelijk de finish in zicht.
Met de nodige tips en controle werden de laatste randen
aan de top gezet.

Wat een heerlijk gevoel is het als je na vijf jaar eindelijk je quilttop op het
bed ziet liggen.

Hier mag je best fier op zijn!!

De laatste papiertjes en draadjes worden bij elkaar geveegd. De top
opgevouwen en in de doos gestopt. Missie volbracht!!

Quiltmaatje Anita wil een quilt maken voor één van haar kleinzonen.
Op het www. ziet ze dit voorbijkomen. De kleinzoon ziet zo'n
quilt helemaal zitten en moeke begint thuis al aan de voorbereidingen.

Wat leuk om hét symbool van de flowerpower periode zo
uitgewerkt te zien! Enkel het VW symbool moet nog
geborduurd worden. Dan zal het helemaal "af" zijn!

Het is een geweldig zicht om al die Transporter busjes zo bij
elkaar te zien liggen. Dit wordt een quilt om te koesteren.

Zelf heb ik drie blokken van mijn Life Oak Tree quilt gemaakt.
Er zijn nu 12 van de 18 blokken klaar.

Messchede, tafelmesheft, grote zwaardschede.
Ik noem het gewoon scheermesje en het strand ligt er vol van.

Wanneer de zee zich teruggetrokken heeft zie ik in een plas water
op het strand deze reflectie van appartementen. Jammer dat ik
geen telelens meer heb (heb ik in Schotland laten vallen) anders
had ik ook een stuk van de gebouwen kunnen laten zien en was de
foto wat duidelijker geweest. Maar ik vond het toch een leuk beeld.

Ondertussen zijn we alweer terug thuis en daar hadden ze ook niet
stil gezeten. De komende weken zal onze slaapkamer grondig
gerenoveerd worden.

De afbraak is achter de rug. Morgen start de opbouw.

Nieuw plafond, nieuwe vloerbedekking, nieuwe kleur op de muren.
Waarom dan ook geen nieuwe quilt? Deze top lag al een tijdje te
wachten en zal het prima doen bij het gekozen kleurenpalet.
Vandaag heb ik deze top alvast gedubbeld en geregen. Wat een
vervelende klus is dat toch telkens weer!

Daarna is het zoeken naar een geschikt quiltpatroon.
Eens kijken of ik iets kan vinden tussen mijn quilt templates.
De slaapkamer zal waarschijnlijk veel sneller in orde zijn
dan dat deze quilt gequilt is. Maar het geeft in ieder geval
wel extra motivatie om deze megaklus wat te laten opschieten.
Allee vooruit, ik zal er maar eens aan beginnen.........
Groetjes en tot een volgende keer.
Liliane

De Hobo Quilt....

Nadat ik in januari van dit jaar mijn "Lucy has a secret" quilt
had afgewerkt was de Hobo quilt de tweede quilt die ik dit
jaar wou afwerken.

 Omdat ik van quilts met een verhaal hou
sprak dit boek me meteen aan. Het is 2013 wanneer
ik me dit boek aanschaf.

In april van dit jaar was deze quilt klaar. Al van bij het begin wist
ik dat ik deze quilt maar op één locatie wou fotograferen nl.
het oude stationnetje van As. Daar staan nog een aantal
oude treinstellen die een prima achtergrond vormden 
voor deze quilt.

Ondertussen zijn we bijna een half jaar verder en is het me
vandaag eindelijk gelukt om naar het stationnetje te gaan.
Het Hobo verhaal heb ik al ooit verteld op mijn blog.
Voor eventueel nieuwe volgers wil ik het graag nog even
duiden.

Een Hobo is een zwerver die deel uitmaakt van de Amerikaanse
subcultuur van rondreizende dakloze arbeiders.
Hij heeft geen vast adres en draagt zijn bezittingen mee
in een stoffen zak. De Hobo is steeds op zoek naar werk.

Hobo's doorkruisten het land door illegaal mee te rijden met
goederentreinen. Die treinen reden op sommige plaatsen
zo langzaam dat men er zonder veel risico op kon springen.
Maar toch gebeurden er vaak ook zware ongevallen met
gekwetsten en doden tot gevolg.

De Hobo's leefden in Hobo jungles die zich meestal
dicht in de buurt van een station bevonden.

Om met elkaar te communiceren gebruikten de Hobo's een
symbolentaal. Zo konden ze elkaar op de hoogte brengen
van het feit of er ergens voedsel, water, werk of een
slaapplaats te vinden was.

Het zijn die symbolen die in deze quilt verwerkt zijn.

Als je op youtube zoekt naar "Hobo history" dan kan je enkele
interessante filmpjes hierover terugvinden.
Bij leven en welzijn tot een volgende keer!
Groetjes Liliane

Wow, dat was snel...

Ik vind het altijd moeilijk om een leuke foto te maken van een quilttop
die af is. Meestal is de top erg groot en héél fragiel. Veel wil ik dan
ook niet manoeuvreren met mijn werkstuk. Vorige week was ik op bezoek
bij mijn jongste zoon. Zij verbouwen op dit moment hun huis en het
leek wel of ik in oorlogsgebied was terechtgekomen.
Toen ik deze gestripte muur zag wist ik meteen waar ik mijn nieuwste
creatie wou fotograferen.

Met een plank en wat schroeven werd de top tegen de muur
bevestigd. Het "andere" stof ( te zien op het 2de en 3de blok
linksonder) nam ik er graag bij. Maar bij het bevestigen van de
plank tegen de muur is er een schroef doorheen de stof geboord.
Die schade was wel wat groter maar gelukkig wel te herstellen.

Dit is de schade die hersteld moet worden.

Hier volgen nog enkele foto's die ik thuis heb gemaakt.
Enkele close up beelden van de blokken geven een idee
van de gebruikte stof- en kleurcombinaties.
Na het maken van de foto's heb ik beslist om nog twee
rijen extra in de breedte te maken. Een perfecte maat voor een
dubbel bed.

Het is lang geleden dat de kleintjes hier nog eens gepasseerd zijn.
Time flies dat ervaren we altijd als we weer eens een verjaardag
mogen vieren. Zo is Juliette op 31 juli 2 jaar geworden.

Nieuwste  cameramerk  "Makita" !!

En Juliette kan niet zonder haar grootste vriend Klaas.
Samen bij Omi, samen in de créche, samen op vakantie
aan zee. Het is echt een onafscheidelijk duo.
Waarschijnlijk vrienden voor het leven!! 

Nu ze twee jaar is kan Juliette ook al flink
meedoen met haar grote zus Rosalie.
Dat het een Top Team is bewijzen deze foto's.
"Ik zal de spelden aangeven dan hang jij de
was op".
Samen zijn we sterk!! 

(dochter Birgit 1989                    -             kleindochter Rosalie 2019)
Ondertussen zijn we ook weer een weekje naar zee geweest.
Als je daar al meer dan 30 jaar naartoe gaat dan is dat een
tweede thuis geworden.
De zeemeerminnen van vroeger zijn vervangen door de 
zeemeerminnen van nu.

We hebben gewandeld in charmante dorpjes.

Bezochten het tabaksmuseum in Wervik.

Omdat de Belgen het zo goed deden in de Ronde van Frankrijk
gingen we naar het museum van de koers in Roeselare.

En dat was perfect te combineren met een bezoek aan
brouwerij Rodenbach in Roeselare.

In het park tegenover de brouwerij lag de villa
van de familie Rodenbach.
Deze brouwerswoning deed in de televisiereeks
"In Vlaamse velden" uit 2014 dienst als huis van
dokter Boesman en zijn familie.

Ook dit jaar hebben we weer vele plaatsen bezocht ter
herinnering aan de gruwel van WO I.
De treurnis die van deze beelden (Het treurende ouderpaar van
Kathe Kollwitz) uitgaat is enorm. Zij treuren voor het graf van
hun gesneuvelde zoon op het Deutcher Soldatenfriedhof in Vladslo.

Rijen dik staan ze, de 11.000 grafstenen van de begraafplaats
Lijssenthoek in Poperinge.

Op 7 juni 1917 brak de hel los in Mesen en omgeving.
Tijdens de "Battle of Messines" vochten katholieke en
protestantse Ierse divisies zij aan zij.
Het Iers Vredespark herdenkt alle soldaten van het Ierse
eiland die gesneuveld zijn tijdens WO I en symboliseert
het streven naar verzoening tussen alle Ieren.

Op de eerste kerstavond van WO I viel het wapengekletter op een
paar plaatsen aan het front stil. Zo ook tussen Mesen en het bos
van Ploegsteert.

Britten en Duitsers zaten tegenover elkaar in hun loopgraven.
Wat begon met het beantwoorden van mekaars kerstliederen
mondde uit in een kerstbestand.

Op sommige plaatsen aan het front spraken de vijanden met elkaar af
om tijdens de kerstnacht hun gesneuvelden te begraven.
Op andere plaatsen werd een gezamenlijke dienst gehouden.

Bij Ploegsteert werd zelfs gevoetbald. Op de meeste plaatsen
trokken beide partijen zich na enkele uren terug in hun
loopgraven, om elkaar wat later weer onder vuur te nemen.

Afsluiten doe ik met deze foto van een raam wat ik in Poperinge zag.
Dit is toch een echt Belgisch plaatje.
De Sanseveria is een typisch Belgische plant. Een onderzoeker
van de plantentuin van Meise heeft die een 100-tal jaar geleden ontdekt
in toenmalig Belgisch Congo. Sindsdien staat in de plantentuin van Meise
de moeder van alle typische huisSanseveria's. Alle geelgerande Sanseveria's
op vensterbanken over de hele wereld komen van deze moederplant.
Voor nu ben ik helemaal uitverteld. Benieuwd wat er de
volgende keer weer allemaal te vertellen valt.
Bij leven en welzijn tot een volgende keer!
Groetjes Liliane