Quilten aan zee....

Vorige week trokken we voor onze jaarlijkse quiltexcursie
naar zee. 

Drie quiltmaatjes met ieder z'n eigen quiltproject
om aan te werken.

Anita had haar Quilted Diamonds meegenomen. Een groot project
waar toch al zo'n 70 blokjes van gemaakt zijn.

De blokjes zijn vergelijkbaar met die van de Dear Jane quilt.
Een mix van patchen en een beetje applicatiewerk. Terwijl ik mijn
quiltmaatje zo bezig zie met die kleine werkjes denk ik aan wat ik
bij haar zo dikwijls voorbij zie komen. Zij maakt de prachtigste
sterren- en kompasblokken door gebruik te maken van H250
vlieseline. We besluiten om naar de Veritas in Nieuwpoort te
wandelen waar ze dit materiaal verkopen. Via Instagram krijg ik
nog wat tips van Patricia over het gebruik van dit vlies. Het duurt niet
lang of mijn quiltmaatje is helemaal verkocht en héél tevreden over
het resultaat van haar blokjes gemaakt met H250.
Quilting is sharing! Dankjewel Patricia!!

Quiltmaatje MJeanne heeft de Shoreham Stars meegenomen.
Het boek heeft ze in 2014 op de beurs in Nantes gekocht.

Een eerste blok werd in augustus 2014 aan zee gemaakt.

Zo zag de quilt er vorig jaar aan zee uit.

Voor het vijfde jaar op rij mocht deze top dus mee naar het zeetje.

Nog even 280 van deze rode driehoekjes maken en de
eindsprint kan ingezet worden. Ik vermoed dat deze prachtige
top voor de laatste keer de zee gezien heeft!

Geïnspireerd door enkele mensen die ik op Instagram volg
ben ik eind vorig jaar kerstboompjes beginnen maken.

Omdat ik er graag een gezellige eenpersoons quilt van wil maken
heb ik 240 van deze boompjes nodig. Als alle boompjes klaar zijn
tel ik er 224.

Op de ontbrekende rij na kan ik deze top helemaal afwerken.
Sorry quiltmaatjes dat ik zoveel van de beschikbare oppervlakte
in beslag heb genomen. Sorry dat de zetelruimte voor de helft
ingenomen werd door een omgedraaide salontafel. Dankjewel voor
het steeds op kousenvoeten over mijn quilt lopen.
Jullie zijn kanjers!

De quilt raakt juist op tijd klaar om nog even een fotoshoot
in de duinen te doen. Op de foto lijkt het of de toppen
van de bomen zijn weggevallen. Vreemd zicht zo maar
met de topjes is het allemaal dik in orde.

Wanneer ik terug naar het appartement wandel zie ik
twee zeemeeuwen in een gevecht gewikkeld. Het gaat
er vrij hevig aan toe. Iemand zal toch de duimen moeten
leggen. Grappig hoe een derde partij alles in de gaten houdt. 

En dan gaat de zon onder en is er weer een dag voorbij.
Dankbaar omdat het weer een dag met een gouden randje was.

Onze quiltweek aan zee zit er weer op. In onze bagage zitten
quiltprojecten waar veel vooruitgang aan gemaakt is.
In ons hoofd en hart zitten de allerbeste herinneringen aan
die heerlijke dagen dat we samen waren verbonden door 
dezelfde passie!
Groetjes Liliane

Quilt vleugels....

Twee maanden zonder blogpost, dat moet zowat de langste stilte
op mijn blog geweest zijn sinds ik in september 2012 van start ging.
 Waarom het hier zo stil was?
Ik heb gewoon héél erg nagenoten van mijn vorige blogpost.

Het was lang geleden dat ik nog eens zo'n groot quiltproject
tot de finish had afgewerkt. Nagenietend van zoveel leuke
reacties kreeg ik het gevoel dat ik plots over quilt vleugels beschikte.
Ik wou niets liever dan weer één van die talloze onafgewerkte
quiltprojecten aanpakken en afwerken. De lijst waartussen ik kon
kiezen was eindeloos lang. Uiteindelijk viel de keuze op deze
quilt voor de kleintjes.
Een zoektocht door mijn digitale dagboek levert me deze eerste
 blogpost over dit quiltproject op.
Deze blogpost heb ik geschreven op 10 juli 2014!!!!

In het Belle&Boo handwerkboek van Mandy Sutcliff zag
ik deze kinderquilt staan. Een quiltje van 118 cm op 90 cm,
dat was toch snel te maken -:))

Met de malletjes van Marti Michelle werden de stofjes voor het
middendeel getekend. Zeven stofjes per bloem en de ecru stofjes
voor het pad tussen de bloemen.

Op 29 oktober 2017 schrijf ik een blogpost met als titel:
"Goede voornemens....."
Eén van die goede voornemens was om dit project af te ronden
voor het einde van dat jaar. 

Tijdens onze quiltweek aan zee in oktober 2017 had ik het
middendeel, het gedeelte met de bloemen, op de randstof
geappliqueerd. 

Tijdens die week heb ik de quilt gedubbeld en werden
de eerste quiltsteekjes gezet. En nu ben ik op het punt
gekomen waar het bij mij altijd misloopt. Na het maken
van een quilttop kan het mij niet snel genoeg gaan om de
eerste quiltsteekjes te maken. Zó benieuwd ben ik dan
om te zien wat het gekozen quiltpatroon met de quilt doet.
Eenmaal dit duidelijk is belandt de quilt meestal in een kast.
Maar daar komt vanaf nu verandering in.................
Goede voornemens leek me een té riskante titel voor deze
blogpost -:). Daar was ik al eens de mist mee in gegaan!
Quilt vleugels paste meer bij het gevoel wat
ik nu heb.

De quilt vleugels hebben me mooi naar mijn einddoel gebracht.
Op de eerste lentedag van 2019 heb ik "Omi's bloementuintje"
kunnen afvinken van de lange lijst nog af te werken projecten.
Super blij ben ik ermee!

Er was hier deze week een klein ziek meisje dat maar al te graag
de nieuwe quilt wilde uittesten. Ligt ze zacht genoeg?

Bumbalu zit ook in het testpanel!

Is de quilt geschikt om onder te kruipen tijdens het vertellen
van verhaaltjes?

Ja hoor! Geen spoor meer van Klaas en Juliette na het lezen
van dit verhaaltje!!

Bij Klaas beginnen binnenkort grote verbouwingswerken.
Gelukkig heeft Omi een allerschattigst vintage boekje waar
hij zijn "Gamma" kennis snel mee kan uitbreiden.

Voor mij is de lente alvast erg mooi begonnen.
Een volgend quiltproject zit al in de quiltring en kan
hopelijk snel worden afgevinkt van de lijst.
Welk project dat zal zijn dat zien jullie in een volgende blogje.

Groetjes Liliane

Lucy has a secret....

"Liliane, mag ik eens een projectje met jou delen waar ik stiekem al een
tijdje mee bezig ben?" 
Met dit WhatsApp berichtje maak ik voor de eerste keer kennis met
het geheime project van Lucy (klik)!! Het bericht bevat ook een aantal
foto's van de quilt in wording. Ik zie prachtige blokken van allemaal
aan elkaar gestikte kleine driehoekjes.
Vele berichtjes volgen met steeds een update van haar driehoekjes-
project. Binnen de kortste keren doe ik mee en werken we beiden 
aan een quilt met hetzelfde malletje en alzo ontstaat er tussen ons een
"driehoeksverhouding" die 2,5 jaar zal duren.

Ik begin met repen stof te snijden met een breedte van 5,25 cm.
Van deze repen worden vierkantjes gesneden.
 Wanneer ik een grote stapel gekleurde en effen vierkantjes heb
snij ik ze diagonaal door.

Na het overzichtelijk sorteren van de gekleurde stofjes kan ik
 paartjes (gekleurd stofje tegen een effen stofje) beginnen uitleggen.
Deze worden tegen elkaar gestikt.

Zo ontstonden er lange slingers driehoekjes. Met zoveel
vlaggenslingertjes leek het wel feest in mijn naaikamer.

Na het strijken van de naadjes moesten alle vierkantjes op
hun definitieve afmeting gesneden worden.

Bij het uitleggen van de rijen let ik goed op
dat er niet twee dezelfde stofjes naast elkaar liggen.

Losse blokjes worden in rijen aan elkaar gestikt.

Het moment is aangebroken om een definitieve beslissing te
nemen ivm de layout van de quilt. Uiteindelijk beslis ik om
12 grote blokken van telkens 12/12 vierkantjes te maken.

De volgende stap is het kiezen van een stofje voor de sashings.
Er waren héél wat kandidaten voor deze selectieproef.

Uiteindelijk kies ik voor dit lichtroze stofje omdat het zo mooi blend
met de gekleurde driehoekjes. Nu deze knoop is doorgehakt kan ik met
een gerust gemoed drie weken naar Namibië gaan. Het is dan
september 2017.

In april 2018 post ik deze foto op mijn blog. Mijn driehoekjes-
project heeft lange tijd stilgelegen. Omdat ik vrees dat ik dit 
project steeds weer voor mij uit ga schuiven beslis ik om er een
deadline op te zetten. Ik spreek met Lucy af dat we voor het einde van
2018 een afgewerkte quilt willen hebben. Er volgt een strak quiltschema.
 Uren, dagen, weken, maanden van quilten beginnen hun tol te eisen
maar ook resultaat op te leveren. Wanneer zowat alles pijn begint
 te doen (vingers-handen-armen-schouders-goesting), en met
een maand vertraging,  wordt half januari het allerlaatste
 quiltsteekje gezet.

Nu nog de binding eraan stikken en tegen naaien.
Op 19 januari kan ik, na het aanbrengen van het label, een
punt zetten achter dit quiltproject. 

Nu maar hopen dat ik met vlag en wimpel geslaagd ben voor onze
"driehoekjes" challenge.
Oordeel zelf maar -:))

De komende avonden zal ik, in het gezelschap van Michelle, heerlijk
genieten van de warmte, de vriendschap en de herinneringen die 
achter het verhaal van deze quilt schuilgaan.
Dankjewel "partner in crime", het was een hele eer dat je mij hebt
  toegelaten om dit quiltavontuur met jou aan te gaan. We kennen
elkaar enkel via onze blogs en toch is er al jaren dat soulmate gevoel.
Hier is weeral een bewijs geleverd van de verbindende kracht van quilts!
Ik heb nu al binnenpretjes wanneer ik op een dag mijn 
kleinkinderen het verhaal van Lucy's geheimpje zal vertellen!
"And the quilt tells a story and the story is our past."
Groetjes Liliane

Een strak plan....

Het jaar afsluiten met een quilt die helemaal "af" zou zijn,
dat was mijn strak plan voor de laatste weken van dit jaar.
Vele uurtjes quilten begonnen hun vruchten af te werpen.
Het leek erop alsof de vooropgestelde deadline vlot gehaald
zou worden. 

(eigenlijk zit ik in een quiltcomplot maar daar lezen jullie
een volgende keer meer over)
Plots werd onze deadline met één maand verschoven en
 kon ik die strakke "quilt"teugels even lossen. Ter compensatie
van al die uren quilten had ik zin om even iets kleins te patchen.
De inspiratie daarvoor kwam ik tegen op Instagram.
Bij Anna Jantina en Kathleen Tracy zag ik lieve, kleine kerstboompjes.
Ik vond dit zó leuk dat ik hier mijn eigen versie van wou maken.
Een beetje zoekwerk bracht me bij deze tutorial.
Toen ik eenmaal mijn patroontje had getekend en een werkmethode
had gevonden die mij het best lag was ik vertrokken!

Het ene na het andere boompje kreeg een plaatsje op
mijn design wall. Zalig om telkens een mooie stofcombinatie
bij elkaar te zoeken voor weer een volgend boompje. 

Hoe lang ik nog door ga met het maken van deze boompjes?
Totdat die deadline voor eind januari weer in zicht komt zeker -:))

Tradities zijn er om in ere te houden en om door te geven aan
de volgende generatie(s). Na het lesje speculaas bakken vorig jaar,
was het nu de beurt aan de kunst van het worstenbroodjes bakken.

Voor zulke activiteiten komt Rosalie graag naar Omi.
Gezellig samen in de keuken kokkerellen, proeven en
nadien thuis uitpakken met het resultaat van al die
handenarbeid.

Terwijl de worstenbroodjes moeten afkoelen kunnen wij even naar
buiten voor een frisse wandeling. Terug thuis gekomen heeft Opi al
stiekem van de worstenbroodjes geproefd. Hmmmm, wat waren die
lekker zeg!!!

Wij gaan de komende dagen genieten van het samenzijn met
familie en vrienden. Nakaarten over het jaar dat weer voorbij
gevlogen is en misschien al wat plannetjes maken voor het
nieuwe jaar dat voor ons ligt. 
Ik wens alle bezoekers van mijn blog gezellige feestdagen.
Geniet van alles wat je zo dierbaar is en wat je gelukkig maakt.
Bij leven en welzijn tot in het nieuwe jaar!
Groetjes Liliane