Expo '58......

 

Misschien herinneren jullie zich mijn blogpost van februari nog waarin ik mijn 
65ste verjaardag mocht vieren. Nu is het bij ons de gewoonte wanneer we een
leeftijd bereiken die eindigt op een 0 of een 5 om die verjaardag met alle meisjes
en jongens van dat geboortejaar te vieren.
Even verduidelijken:
In 1958 werden in ons dorp 12 meisjes en 25 jongens geboren.
Deze groep zat samen in de kleuterschool en nadien in de lagere
school. Het zijn deze jongens en meisjes die uitgenodigd worden
op de reünie van de 65-jarigen.
Zo'n reünie hebben we al georganiseerd ter gelegenheid van onze
40ste- 50ste- 60ste en nu 65ste verjaardag.
Zo'n avond organiseren is voor mij altijd "a trip down memory lane".
Een warme avond, lekker eten, oude bekenden terug ontmoeten en dan
herinneringen ophalen: een gezamenlijke reis naar het verleden...
Maar eerst moet er nog gewerkt worden om van die avond een succes te maken.

Zes leeftijdsgenoten nemen al jaren de taak op zich om deze avond
 te organiseren.
Soms is het handig om zo'n avond rondom een thema op te bouwen.
De wereldtentoonstelling van 1958 werd gehouden in de
Belgische hoofdstad Brussel onder de naam Expo '58.
 Het is dit thema dat we voor deze reünie hebben gekozen.
Eens het thema gekozen kan je beginnen nadenken over de uitnodiging 
en de animatie voor deze avond.
Voor zulke creatieve uitdagingen ga ik graag te rade bij mijn
jongste zoon Brecht.
Idee en uitwerking zijn van zijn hand.
 Ik moest enkel nog de uitnodiging in elkaar
knutselen.

De inschrijvingen liepen vlot binnen en uiteindelijk mocht ik 22 van deze
uitnodigingen maken.

Omdat ik vrij stevig karton moest gebruiken was een goed Stanleymes toch
wel een héél belangrijk tool op mijn werktafel.

Na héél wat snij- en plakwerk waren de 22 uitnodigingen klaar.
De "exposanten", zoals we onze stuurgroep noemen, had ik al een
uitnodiging in de bus gedropt. Dit om te testen of alles duidelijk
genoeg was.

Dit is de voorkant.
 Door aan de pijl te trekken krijg je een eerste deel
van de informatie te zien.

Hier worden de datum, plaats en uur van onze samenkomst vermeld.

Meer informatie is er te vinden op de achterkant van de uitnodiging.
"Uitnodiging maken" kan al van de to do lijst afgevinkt worden. 
Het volgende puntje op de lijst is "animatie".
 Daar zullen we ook wel even zoet mee zijn.
Maar er is nog tijd want het feest gaat pas door
in het najaar.

Wanneer je in de flow van zo'n voorbereiding zit komen er natuurlijk héél
wat jeugdherinneringen naar boven. 
Zoals speelgoed waar we in die tijd mee speelden.

Wie herinnert zich deze boekjes nog?
Van 1963 tot ongeveer 1965 kon je bij het kopen van flessen
koffiemelk van Nutricia sparen voor deze boekjes.

 

Deze kinderboekjes waren van de hand van Yvonne Perrin.
Kijk toch eens hoe leuk met dat kartelrandje!

Zo leuk om deze verzameling in mijn bezit te hebben.

Nu de vakantie hier voor de deur staat heb ik er mijn zomerse vingerhoedjes 
nog eens bijgenomen. Voordat we op vakantie gaan zou ik graag nog zes rijen
toevoegen aan de lap. Als dat lukt dan mag ze mee om er op onze vakantie-
bestemming hopelijk enkele mooie foto's van te nemen.

Vorige week was Juliette een dagje hier. Net als haar zusje Rosalie geniet ook
zij ervan om tijd door te brengen op mijn naaikamer. Zo vond ze een doos met daarin een aantal van deze blokjes.
 Hoe kon ik weigeren toen ze me met haar liefste
puppy-ogen vroeg of dat een quilt voor haar zou worden.

En zo schakel ik van het ene quiltproject over naar het andere.
Van sterretjes naar vingerhoedjes naar scotty dog blokjes enz...
Gelukkig is en blijft het de allerleukste hobby die ik me kan indenken!
Ik wens jullie een heerlijke zomer toe!
Tot blogs!
Groetjes,
Liliane

Zomerse sterretjes.....

 

Die nieuwe lapjes uit mijn vorige blogpost bleven natuurlijk roepen om in een
nieuw project verwerkt te worden. Eigenlijk was ik niet van plan om zo snel
alweer met iets nieuws te beginnen omdat ik nog zoveel projecten om handen
heb. Maar eens in mijn quiltboeken kijken om alvast wat inspiratie op te doen
dat kon toch geen kwaad.

Het eerste boek dat ik vastneem is er eentje van Carol Hopkins.
Dit is de opvolger van haar boek Civil War Legacies,  wat ik ook in mijn 
bezit heb.

Wanneer ik door dit boek blader is het meteen bingo!
Dit vind ik een mooi patroon om als basis te gebruiken 
voor mijn nieuw project.

Een streepjesstof heb ik niet in zo'n hoeveelheid in mijn voorraad zitten
waardoor ik ze zou kunnen gebruiken zoals in het voorbeeld.
Ik ga de strepenstof vervangen door deze romantische roosjes.
Dit is een flinke lap die al jaren op de juiste bestemming ligt te wachten.
Dat moment is nu gekomen!

De gebloemde tussenblokken uit het voorbeeld vervang ik door de stof links.
Dit is een van de nieuwe stofjes die ik bij Wendy heb gekocht.
De stof rechts zal gebruikt worden voor de buitenste driehoeken.
Beide stoffen zijn van L'Atelier Perdu. De stoffen van L'Atelier Perdu weten
me telkens weer te bekoren omwille van hun mooie kleurenpalet.

Het Shoo Fly  quiltblokje uit het voorbeeld vervang ik door 
een sterpatroon. Ik gebruik hiervoor dezelfde malletjes als die ik voor 
mijn Stella quilt gebruik.

 

Vier stofjes selecteren en er kan weer een blokje gemaakt worden.
Wat een heerlijk werkje is dit toch!

Bijna hetzelfde blokje als het voorgaande maar toch niet helemaal!

Meer dan 10 jaar geleden heb ik mijn eerste stappen op het wereldwijde web 
gezet met een 365-dagen fotoproject. Toen ik dit boek in de kringloop
zag liggen dacht ik dat het misschien wel leuk zou zijn om opnieuw zo'n
fotoproject op te starten. Deze keer zou ik de foto's dan afdrukken en in dit
boek plakken. Het lijkt me geweldig om achteraf nog eens door zo'n boek
te kunnen bladeren. Toch héél anders dan zo'n digitaal fotoproject.

15 blokjes zijn er ondertussen klaar.
Vandaag heb ik die 15 blokjes neergelegd en heb ik voor de resterende 33 blokjes
stofjes geselecteerd. Voor mij is dat de enige manier die werkt om zo'n quilt te maken.
Ik moet vanaf het begin zien of al die blokjes samen een evenwichtige quilt
gaan vormen. Daarom dat ik nooit blokje na blokje maak zonder ze samen te
bekijken. Nu de stofjes per blokje klaar liggen kan ik snel wat blokjes 
voorbereiden zonder telkens door al die stofjes te moeten gaan
om de juiste combinatie te vinden.

Het voorbije weekend hadden we onze jaarlijkse familiedag.
Dit is een dag die onze kinderen organiseren als geschenk naar ons toe
voor zowel vader- als moederdag.
De dag begon al vroeg met een familie-fotoshoot gevolgd door een uitgebreide brunch.
De rest van de dag hebben we naast en in de zwemvijver doorgebracht.
Geweldig om te zien hoe groot en klein in en rond het water genoot.
Na zo'n dag kennen we maar één gevoel nl. een grote dankbaarheid
voor zo'n heerlijke familie!
Fijne avond en tot blogs!
Groetjes,
Liliane

Jacob's Ladder quilt....

 

"Jacob's Ladder"
De blokken voor deze quilt werden voorbereid in maart 2020.
De bedoeling was om er tijdens onze quiltweek aan zee (april 2020)
aan te werken. Juist voor ons vertrek kondigde de regering de
"Blijf in uw kot" regel af omwille van de coronacrisis.
Vorig jaar nam ik de blokken opnieuw mee naar zee maar toen
kreeg ik zelf corona.
Vorige week gingen ze weer mee naar zee. Derde keer goede keer!
De blokken zijn nu een quilttop!

Ik heb eens in mijn quiltboeken gezocht naar voorbeelden van dit quiltpatroon.
Ik zie dat er vele variaties mogelijk zijn.

Ik heb het blokje zelfs ooit geborduurd. Het patroon van de Jacob's Ladder rechts
vind ik ook héél mooi.

Andere benamingen waaronder dit patroon voorkomt zijn o.a.
Underground railroad, Road to Arkansas, Broken sugar bowl.
Bij dit patroon vallen vooral de lichte en donkere diagonalen op
die voor het typische patroon zorgen.

De blokken tijdens het maakproces aan zee.

Vandaag en morgen zijn er opendeurdagen bij Wendy van de
Patch&Stitch Studio in Weert. Wendy had voor de bezoekers
héél wat leuke dingen in petto.
Zo kreeg iedere klant bij een besteding van min. 50 euro
een goodiebag cadeau. Ik hou de inhoud voorlopig liever geheim
( dan blijft het spannend voor diegene die morgen nog willen gaan).
Maar ik kan je verzekeren dat het meer dan de moeite waard is.

Verder heb ik mooie stofjes kunnen scoren aan een leuke prijs!
Helemaal mijn favoriete kleurenpalet!

Als klap op de vuurpijl viel het juiste balletje uit de bingotrommel zodat
ik ook daar nog eens een mooie prijs mee won.

Helemaal tevreden met de buit keerde ik huiswaarts.
Een meer dan geslaagde namiddag!!
Groetjes,
Liliane

Quilten aan zee...

 

Er zijn zes maanden verstreken sinds we de laatste keer aan zee waren voor
onze "Quilten aan zee" week....
Vorige keer zat er een verstekeling tussen de bagage (het coronavirus). 
Daar was nu echt geen plaats meer voor.

Tijdens de autorit naar zee hadden we tijd genoeg om te brainstormen over
wat we allemaal gingen doen (behalve quilten) tijdens de week die voor ons lag.
Zo kwamen we op het idee om eens een stuk van de GR5A route te
wandelen. De GR-paden of Grote Routepaden zijn wandelroutes over lange
afstanden. De paden zijn in beide richtingen met een rood-wit teken gemarkeerd.

We beslissen om de GR5A route van Oostende tot Adinkerke te wandelen
over een afstand van 60 km. We willen dit in 3 dagen doen.
De eerste dag nemen we 's morgensvroeg de tram van Koksijde naar Oostende.

Na een uurtje staan we in Oostende aan de koninklijke gaanderijen.

Al snel vinden we het vertrekpunt van onze tocht voor die dag.
We lopen lange tijd over de dijk van Oostende richting Mariakerke.
Het is nog vroeg en een strakke wind zorgt ervoor dat het berekoud
aanvoelt. Maar goed doorstappen om wat op temperatuur te blijven!

In Mariakerke wil ik even stoppen bij het Duinenkerkje.

Hier ligt immers Baron James Ensor begraven.
Ensor was een Belgisch kunstschilder. Hij ging de geschiedenis in als
de schilder van maskers. Hij heeft zich ingezet om dit kerkje te
vrijwaren van afbraak.

Ook binnen is het kerkje zeker de moeite om te bezoeken.

Kijk eens wat een prachtig quiltpatroon hier voor mijn voeten ligt!

We stappen verder richting Raversyde.
Daar doorkruisen we de Atlantikwall site.

Dit is een van de best bewaarde delen van de Duitse verdedigingslinie,
met meer dan zestig bunkers, open en ondergrondse gangen, observatie-
posten en geschutstellingen, gebouwd tijdens WOII.

Bij de ingang hangt een 75 meter lang kustpanorama met haarscherpe
foto's uit 1945. Veel tijd om hier te spenderen hebben we niet.
De eindmeet is nog ver!

Hier wandelen we een stukje met zicht op zee richting Middelkerke.

Het zeezicht was toch veel mooier dan het zicht op deze muur
van appartementsgebouwen die we ook veel zien op deze tocht.

 

..... en daarom stappen we dapper verder!

Na een lange tijd door enkele dorpskernen (en dus minder interessant) te
hebben gewandeld komen we aan de Rattevallebrug in Middelkerke.

Van daar moeten we een lang stuk langs het water
wandelen richting Nieuwpoort.

Wanneer we dit monument zien opdoemen dan weten we dat we aan
het sluizencomplex van Nieuwpoort zijn.

Het Koning Albert I monument werd opgericht in 1938 op initiatief
en met de steun van de Oudstrijdersverenigingen van WOI
De Ijzer speelde een grote rol tijdens WOI, vandaar dat dit monument op de
boorden van deze stroom opgetrokken werd.

De bakstenen voor dit monument werden gemaakt van klei uit de Ijzervallei.
Op sommige stenen zie je roestvlekken veroorzaakt door stukjes van
granaatscherven die zich tussen de klei bevonden.

Mijn persoonlijke "Victory" moment nu alleen nog de laatste
meters van deze pittige tocht moeten gewandeld worden.

Van het Albert I monument wandelen we richting de vismijn
van Nieuwpoort.

Vissers hopen altijd op een goede vangst en een behouden thuiskomst.

De spreekwoordelijke laatste loodjes wegen echt het zwaarst.
Ik voel mijn benen bijna niet meer wanneer de eindbestemming
van deze eerste wandeldag in zicht komt.
25 km hebben we afgelegd. Deze tocht wint zeker geen schoonheidsprijs
maar we zijn wel blij dat we deze uitdaging zijn aangegaan.
Op naar dag twee!

Op dag twee nemen we weer de kusttram maar nu slechts tot Nieuwpoort.
Daar pikken we de route terug op waar we gisteren geëindigd waren.

De tocht van vandaag ziet er veelbelovend uit. We krijgen een zéér
gevarieerde tocht die ons door duinengebied zal leiden.

Het weer voelt een stuk warmer aan dan gisteren.
Zalig om onze picknick midden in de duinen te kunnen eten.

Die boterhammetjes zijn echt wel nodig want een tocht door duinengebied
is veel zwaarder dan wandelen over een verharde weg.

Deze afbeelding van een paardenvisser wijst erop dat we
aangekomen zijn in Oostduinkerke.

Op tijd en stond een terrasje doen hoort er ook bij.

We zijn met 3 paar ogen om de GR-tekens te zoeken. Maar soms kijken
we er alle drie overheen.

Prachtige weggetjes door het waterwinningsgebied Doornpanne!

Het landschap is vandaag van zo'n schoonheid. Dat hebben we gisteren
echt gemist!!

Na 17 km komen we aan De Hoge Blekker, de hoogste duin van de kust.
Hier eindigen we onze tweede dag en zullen we morgen opnieuw aansluiten
voor het laatste deel van deze tocht.

Dag drie van onze GR5A tocht. Vandaag is er geen tramrit nodig
om bij het vertrekpunt te komen want we vertrekken in onze achtertuin.
Hier wandelen we richting de Zuid-Abdijmolen in Koksijde.

Hier de vriendjes van Christiaan!

Ook vandaag is het een zéér gevarieerde tocht van Koksijde richting
De Panne. We wandelen door bossen en duinen richting de zee.

Kijk eens wat onze beloning is bij het bereiken van onze eindbestemming!

Drie dagen hebben we gewandeld van Oostende tot Adinkerke.
60 km werden stap voor stap afgelegd. De eerste dag door minder
mooi landschap maar dat werd helemaal goedgemaakt op dag twee
en drie. Op deze dagen hebben we echt genoten van de prachtige
landschappen. De GR-paden hebben er in ieder geval 3 fans bij!
Maar eerst gaan we doen zoals deze zeehond , eens lekker uitrusten
van de geleverde prestatie!!

Na drie dagen wandelen werd het tijd om de meegebrachte lapjes
eens boven te halen. Anita werkte verder aan deze blokken.

Ikzelf had deze blokjes meegebracht.

Mijn hexjes hebben het daglicht niet gezien tijdens deze week.

Wel zijn er nog een aantal blokken van mijn Jacobs Ladder quilt bijgekomen.

Nog enkele blokken moet ik maken en dan kan deze top in elkaar genaaid
worden.

De hexjes van Marie-Jeanne mochten wel uit de doos!

Een project waar ze al 25 jaar aan werkt.
 Niet iedere dag dat is wel
duidelijk -:)

Deze top heeft ze wel afgewerkt tijdens deze week.
Omdat het buiten veel te hard waaide heb ik binnen zo
goed als mogelijk een foto van deze quilt gemaakt.
"Zeebries" is naar mijn gevoel een passende naam
voor deze quilt. Een mooie herinnering aan de vele
kilometers die we met de haren in de wind hebben gelopen!
Groetjes,
Liliane